April  2016
Home Nieuws Agenda MaandOverzicht Praktisch Achtergrond
Jaar 2013 Jaar 2014 Jaar 2015 Jaar 2016 Jaar 2017 Jaar 2018 Jaar 2019
Januari 2016
Februari 2016
Maart 2016
April 2016
Mei 2016
Juni 2016
September 2016
Oktober 2016
November 2016
December 2016

Overzicht Griekse Muziek in April 2016

Alle evenementen afdrukken

Enkel dit evenement afdrukken

Makis Seviloglou

"From the old to the new & back again"

Makis Seviloglou komt nu al voor de vierde keer naar Nederland. Dat hoeft niet te verbazen, want de vorige optredens van deze sympathieke zanger, componist en bouzouki -speler, in oktober 2010 , in april 2012 , en in april 2014 , werden bijzonder goed onthaald en gaandeweg heeft hij zich een hele schare trouwe fans opgebouwd.

Vorige keer kwam hij zijn jongste cd voorstellen. Die heet "Open Window" en ze bevat traditionele Epirotische muziek, de muziek waar Makis mee opgroeide. Voor zijn optredens van 2016 trekt hij het programma wat verder open, met eigen liedjes van zijn vorige albums maar ook met liedjes van anderen.

Dat blijkt ook uit de bezetting, waar deze keer geen klarinet in te bespeuren valt - hét instrument bij uitstek voor de traditionele muziek van Epirus.

Dat geeft dan het volgende:

  • Makis Seviloglou : zang, bouzouki
  • Christina Karafillaki : zang
  • Dimitris Lappas : gitaar, bouzouki
  • Thanos Stavridis: accordeon
  • Marios Makris: gitaar
  • Dimitris Kitsios: contrabas

Het eerste wat opvalt in dat rijtje is allicht de naam van de zangeres, die Makis zal vergezellen op deze tournee. Dat wordt niet Maria Papanikolaou , zoals we eerst aankondigden, maar wel Christina Karafillaki . Zij is een geboren en getogen Utrechtse, maar dan wel met Griekse roots. Ze zingt al heel lang, met een bescheiden begin in restaurants en bij feesten van de Griekse gemeenschap, niet alleen in Utrecht maar ook elders in Nederland. Ze trad vaak samen op met het duo Soerta Ferta. Omstreeks 2001 was ze voor het eerst te zien op de Griekse tv, in enkele programma's van het type "ontdek de ster". Ze kreeg (nog) meer zichtbaarheid toen ze in Duitsland de zangwedstrijd "Griechische Stimme 2008" won, waardoor ze in Griekenland haar eerste eigen album mocht gaan opnemen. Toch blijft ze stevig met haar beide voeten op de grond, ze is niet van plan om van het zingen haar beroep te gaan maken.

Het is niet de eerste keer dat ze het podium deelt met Makis Seviloglou. Ook tijdens zijn vorige tournee in Nederland mocht ze al een gastnummer meezingen. Ze was niet het enige plaatselijke talent dat Makis in het zonnetje wilde zetten, want ook Isabella Spaans , bekend als zangeres van het ensemble Skordaliá, mocht tijdens die tournee mee het podium op.

Bij de muzikanten, die Makis op deze tournee begeleiden, is er maar één nieuwe naam en dat is de gitarist Marios Makris. Al de anderen waren er al minstens één keer bij toen Makis hierheen kwam. Maar deze rasmuzikanten hebben nog meer pijlen op hun boog. Zo had Dimitris Lappas eigenlijk Georgia Dagaki moeten begeleiden tijdens haar Europese tournee in oktober 2014 , maar dat kon niet doorgaan omdat hij vlak daarvoor meespeelde in een .... rock opera in Thessaloniki. Die had zoveel succes dat er extra voorstellingen moesten komen en Lappas kon dus niet mee naar Europa.Een jaar later, in oktober 2015 , kwam hij dan op z'n eentje naar Nederland voor een gastoptreden met Kapses, het groepje rond Alexandros Kyrkos.

Ook Thanos Stavridis is van vele markten thuis. Zo was hij bijvoorbeeld ook accordeonist van dienst tijdens het optreden van Matoula Zamani op het "Nous sommes grecs" festival in Brussel in april 2015 . In enthousiasme moest hij voor Matoula niet onderdoen - en dat wil wat zeggen. Achteraf vernamen we dat ze nauwelijks samen gerepeteerd hadden, het klikte en de rest ging gewoon vanzelf. Aldus Stavridis, maar je moet het wel doen natuurlijk.

Meer informatie over Makis Seviloglou kunt u lezen in de uitgebreide biografie die we over hem schreven naar aanleiding van zijn vorige optredens.

Zoals gewoonlijk is er op YouTube heel wat materiaal te vinden. Een geschikte zoekopdracht is bijvoorbeeld gewoon http://www.youtube.com/results?search_query=Μάκης+Σεβίλογλου .

Voor meer info over zangeres Christina Karafillaki is haar eigen website natuurlijk dé bron bij uitstek. Die is te vinden op het adres http://christinakarafillaki.com .

En dan nog even dit. In onze biografie van Makis Seviloglou leest u ook hoe hij in Nederland verzeilde. Dat was nadat hij, gezeten onder een plataan op Karpathos, in gesprek raakte met een andere rasmuzikant, de Nederlander Wout Pennings. In minder dan geen tijd ging het over de muziek, en dan specifiek over hoe het gesteld was met de muziek in Griekenland. Daar is wel een markt, en er is ook aanbod, maar de platenmaatschappijen zitten daartussen en die worden niet meer gerund door muzikanten, zoals vroeger, maar door boekhouders. Dat is tenminste onze vertaling, Makis zal het allicht wat minder scherp gesteld hebben. Hoe dan ook stapte Wout Pennings recht van het vliegtuig naar zijn Nederlandse platenmaatschappij en hij kon hen overtuigen om een album te maken met Seviloglou en er een tournee tegenaan te gooien. Het is dus aan Wout te danken dat het Nederlandse publiek met Makis kon kennismaken.

Helaas zal Wout er deze keer niet meer bijzijn. Hij overleed op 21 maart 2014, op 64-jarige leeftijd. Zijn website http://www.woutpennings.nl/ is er nog wel.

Praktische gegevens
Zaterdag 19 maart, 20u15, Theater Piet Mondriaan, Broekzijdselaan 46, Abcoude (NL)

Tickets: € 18 (€ 12,50 met CJP).

Meer info en voorverkoop: http://www.ab-art.nl .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Zondag 20 maart, 15u00, Stadstheater, Theaterplein 10, 2711 EK Zoetermeer (NL)

Tickets: € 19,50

Meer info en voorverkoop: http://www.stadstheater.nl .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Maandag 21 maart, 20u30, LUX, Mariënburg 38-39, 6511 PS Nijmegen (NL)

Tickets: € 18,50

Meer info en voorverkoop: http://www.lux-nijmegen.nl/ .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Donderdag 24 maart, 20u30, Theater De Purmaryn, Waagplein 1, 1441 BR Purmerend (NL)

Tickets: € 18,50

Meer info en voorverkoop: http://www.depurmaryn.nl .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Vrijdag 25 maart, 20u30 , Eduard Flipse Zaal, De Doelen, Rotterdam (NL)
Meer details op onze zaalpagina.

Tickets: € 19 (65+ en Rotterdampas € 17, CJP en -27 € 9).

Meer info en voorverkoop: http://www.dedoelen.nl .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Zaterdag 26 maart, 20u00, Kulturhus, Nieuwe weg 5, 7261 NL Ruurlo (NL)

Tickets: € 17,50 in voorverkoop, € 20 aan de kassa.

Meer info en voorverkoop: http://www.kunstkringruurlo.nl .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Zondag 27 maart, 20u00, ECI Cultuurfabriek, ECI 13, 6041 MA Roermond (NL)

Tickets: € 18

Meer info en voorverkoop: http://www.ecicultuurfabriek.nl/ . Dit concert staat daar wel gecatalogeerd in de rubriek "theater", en als u daar niets ziet, dan helpt het misschien als u de 'style sheet" uitschakelt in uw browser.

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Maandag 28 maart, 15u00, Theater De Wegwijzer, Molenweg 25, Nieuw- en St. Joosland (Zeeland) (NL)

Tickets: € 18.

Meer info en voorverkoop: http://www.theaterdewegwijzer.nl/ .

Let op het vroege aanvangsuur, merkwaardig vroeg voor een maandag, maar niet voor Paasmaandag.

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Woensdag 30 maart, 20u30, Junushoff, Plantsoen 3, 6701 AS Wageningen (NL)

Tickets: € 20 (€ 18 met CJP of CK).

Meer info en voorverkoop: http://www.junushoff.nl .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Donderdag 31 maart, 20u15, De Boerderij, Hellingstraat 9, Huizen (NL)

Tickets: € 22,50

Meer info en voorverkoop: http://www.deboerderijhuizen.nl .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Vrijdag 1 april, 20u30, De Meerse, Raadhuisplein 3, 2132 TZ Hoofddorp (NL)

Tickets: € 19,50 (€ 15,50 met CJP).

Meer info en voorverkoop: http://www.demeerse.nl .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 18/11/2015

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Vasilis Smanis & Kyriakos Gouventas

Traditionele muziek

Twee van de belangrijkste en meest bekende muzikanten uit de dimotika komen naar Brussel en Gent.

Voor de laouto -speler en zanger Vasilis Smanis (Βασίλης Σμάνης) is het nog maar de tweede keer dat hij in Brussel optreedt. De eerste keer was naar aanleiding van het "Nous sommes grecs" festival in april 2015. En in Gent was hij nooit eerder.

Toch is hij een vertrouwd gezicht, wereldwijd zelfs. Al wie ooit op zondag naar de satellietuitzendingen van de Griekse staatszender ERT gekeken heeft moet hem bijna onvermijdelijk gezien hebben: hij speelde en zong regelmatig in het programma "Mousiki parádosi". Ook op concerten en dorpsfeesten is hij regelmatig van dienst, en tussendoor werkt hij vaak mee aan Karagiozis -voorstellingen. Daarnaast geeft hij zelf les, hij schrijft stukjes over "zijn" laouto in tijdschriften en voor cd's (waar hij dan zelf uiteraard ook meespeelt), hij werkte bij het " Dora Stratou " theater enzovoorts.

Zijn repertoire is enorm en omvat eigenlijk alles wat onder de noemer " dimotika " kan ondergebracht worden: vooral Centraal-Griekenland, de streek waarvan hij afkomsig is, maar ook Epirus, Thracië of de eilanden.

Het repertoire van de violist Kyriakos Gouventas (Κυριάκος Γκουβέντας) omvat eigenlijk zowat alles wat er op een viool kan gespeeld worden. Het spreekt dan vanzelf dat hij ook de dimotika beheerst van alle mogelijke streken van Griekenland. En het aantal keren dat hij in de Lage Landen op het podium zat is gewoonweg niet meer te tellen.

Samen brengen ze traditionele muziek, naar men mag aannemen uit heel Griekenland. Het eerste concert, op donderdag, wordt aangekondigd als " A Musical Journey in Greece ". En op vrijdag ligt de focus meer op de muziek van de Egeïsche eilanden en Klein-Azië . Een vast programma zullen ze allicht niet voorbereid hebben, en dat is ook niet nodig. Dergelijke muzikanten kennen en kunnen immers alles. Ze beginnen dan gewoon met iets waar ze zin in hebben en bouwen dan verder op de reacties van het publiek.

Belangrijk is wel dat we hier te maken hebben met de meest traditionele manier om traditionele muziek uit te voeren. Vasilis en Kyriakos spelen immers als "zygiá" , een duo dus van viool en laouto , met enkel de zang van Vasilis Smanis er bovenop. "Zygia" betekent eigenlijk "weegschaal", en dat is niet toevallig: beide instrumenten van zo'n duo gaan immers met elkaar in dialoog en vullen elkaar prima aan. De dimotika is dan wel "traditioneel" maar dat is geenszins hetzelfde als "primitief" of "onderontwikkeld". Ze is integendeel het resultaat van een eeuwenlange evolutie, waar ervaren vaklieden de muziek niet alleen van generatie tot generatie doorgaven maar ze ook steeds verder op punt stelden en verfijnden. Dat wordt nog al eens vergeten, niet alleen door chauvinistische buitenlanders maar ook door sommige Grieken zelf. Bij deze laatste groep komt er stilaan een kentering op gang. Jonge, goed opgeleide muzikanten beginnen immers opnieuw de dimotika te ontdekken en er op verder te bouwen. Concerten als dit van Vasilis Smanis en Kyriakos Gouventas - oude rotten in het vak - kunnen er toe bijdragen dat ook de buitenlanders deze muziek (nog) meer naar waarde gaan schatten.

Wie Vasilis Smanis niet kent (en ook de anderen) kunnen alvast eens gaan kijken op YouTube , met de zoekopdracht https://www.youtube.com/results?search_query=Βασίλης+Σμάνης .

Het optreden in Gent is onderdeel van het "Fiddlers on the move" project van Wouter Vandenabeele . Zoals bekend is die zelf een "bezig bijtje", en met dit vioolfestival wilde hij een aantal van zijn meest getalenteerde collega's violisten uit binnen- en buitenland uitnodigen. Daar hoort natuurlijk ook Kyriakos Gouventas bij, die op zaterdagavond 2 april samen met Vasilis Smanis het tweede deel van een dubbelconcert zal spelen. Daarnaast geeft hij ook twee workshops .

Hieronder geven we enkel de details van de "Griekse bijdrage". Het volledige programma van dit vijfdaagse festival vindt u op de website van De Centrale (zie onder). Het aanbod is enorm, om niet te zeggen overdonderend. Zowat iedereen die binnen de volksmuziek met een viool overweg kan (of overweg zou willen kunnen) zal het moeilijk hebben om te kiezen. Dat is gelukkig niet nodig, want tegen een "all in" tarief van € 99 kan u alle concerten en alle workshops bijwonen.

Praktische gegevens
Traditionele muziek: "A Musical Journey in Greece"
Donderdag 31 maart, 20u00, Art Base, Zandstraat (Rue des Sables) 29, 1000 Brussel (B)

Tickets: € 12,50. Reductietarief: € 7,- (voor studenten en werklozen).

Inlichtingen en reserveren: http://www.art-base.be .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Traditionele muziek van de Egeïsche eilanden en Klein-Azië
Vrijdag 1 april, 20u00, Art Base, Zandstraat (Rue des Sables) 29, 1000 Brussel (B)

Tickets: € 12,50. Reductietarief: € 7,- (voor studenten en werklozen).

Inlichtingen en reserveren: http://www.art-base.be .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
I.h.k.v. het "Fiddlers on the move" project
Zaterdag 2 april, 19u00, De Centrale, Kraankindersstraat 2 (Ingang Ham 72), 9000 Gent (B)

Tickets: € 8 in voorverkoop, € 11 aan de kassa (met Uitpas resp. € 5 en € 8).

Meer info en reserveren: zie http://decentrale.be/nl/agenda/concert/fiddlers-on-the-move-woe.30.maa-zon.03.apr .

Op die pagina staat wel dat er momenteel nog geen voorverkoop is, maar met het knopje "koop uw tickets", wat verder naar onderen op die pagina, lukt het blijkbaar wel (28.2.2016).

Let op: het optreden van Kyriakos Gouventas en Vasilis Smanis zelf begint pas om 21u . Het wordt voorafgegaan door een "inleidend gesprek over de viool in de niet-klassieke muziek" ( 19u ) en een concert van het "Ghent Folk Violin Project" van Wouter Vandenabeele (om 20u ). Meer informatie over dit project vindt u op hun website http://www.gfvp.be/ (ook al is die al een tijdje niet meer bijgewerkt - stand 28.2.2016)

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 23/02/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Yannis Kotsiras

2 hours unplugged

De naam van Yannis Kotsiras zal bij velen een belletje doen rinkelen. Deze bekende zanger is niet alleen in zijn eigen land erg populair, ook in het buitenland heeft hij vele fans. Toch gaat hij niet zo vaak op reis. In juli 2003 was hij in Duitsland, maar een poging om hem daar in juni 2004 opnieuw naartoe te krijgen liep op niets uit. Het was dan wachten tot maart 2013 , toen was hij Brussel voor een geslaagd optreden.

Nu komt hij naar Amsterdam, en daar zal hij een overzicht geven van zijn rijkelijk gevulde carrière. In afwachting kunt u er onze biografie van hem nog eens op nalezen.

In Amsterdam zou het een akoestisch programma gaan worden, met een relatief kleine maar wel uitstekende groep begeleiders. Dat zijn:

Praktische gegevens
Zondag 3 april, 20u30 , Rabozaal, De Melkweg, Lijnbaansgracht 234a, 1017 PH Amsterdam (NL)

Tickets: € 31 in voorverkoop (inclusief daglidmaatschap en € 2 servicekosten, maar exclusief bezorgkosten), € 33 aan de kassa.

De deuren gaan open om 19u30.

Meer info en voorverkoop op http://www.melkweg.nl .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 18/11/2015

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Monsieur Doumani

Cyprus new folk

Het Cypriotische trio met de Frans/Turks/Griekse naam "Monsieur Doumani" werd opgericht in 2011 en komt nu voor de eerste keer naar België en Nederland.

Zij stellen zichzelf voor als een trio dat nieuwe arrangementen maakt van traditionele Cypriotische liedjes, “adding their own particular color to the sound and feeling of the songs”. Daarnaast schrijven ze ook nieuwe liedjes, met teksten in het Cypriotische dialect over actuele onderwerpen, zoals de financiële crisis en het corrupte politieke systeem.

Laten we beginnen met het minst ongewone aspect van deze groep, en dat is hun samenstelling. Net als een gewoon trio zijn er ook bij hen drie leden. Dat zijn:

  • Antonis Antoniou ( Αντώνης Αντωνίου ) : tzouras en zang
  • Angelos Ionas (Άγγελος Ιωνάς) : gitaar en zang
  • Demetris Yiasemides (Δημήτρης Γιασεμίδης) : trombone, dwarsfluit en zang

Zij zijn alle drie opgegroeid in Nicosia, de hoofdstad van Cyprus, zonder elkaar te kennen. Daarna zijn ze uitgezwermd om her en der westerse muziek te gaan studeren. Met een stapel diploma's op zak kwamen ze elkaar toevallig tegen, raakten bevriend en wilden samen muziek gaan maken. Ze kenden de traditionele Cypriotische muziek vanuit hun kinderjaren, maar ze hadden daar nooit veel belangstelling voor gehad. Nu besloten ze om die toch maar als uitgangspunt te nemen voor hun zoektocht naar "iets" waarmee ze zichzelf konden uitdrukken, gewoon omdat die traditionele muziek per saldo toch wel deel is van henzelf, zoals van elke Cyprioot.

Die zoektocht resulteerde in een eerste plaat, "Grippy Grappa", waarop vooral bewerkingen staan van traditionele liedjes, plus een paar eigen nummers. Hun tweede plaat, "Sikoses", bevat alleen maar nieuwe nummers.

Zowel voor hun bewerkingen als voor hun eigen nummers vertrekken ze weliswaar bij de traditionele muziek, maar daar doen ze een flinke scheut westers doorheen, en daarbij tappen ze uit de meest verscheidene vaatjes: jazz, blues, psychedelisch, klassiek, rembetika , ... Daar voegen ze nog wat elementen uit de muziek van andere landen aan toe, gaande van West-Afrika, over Zuid-Italië en de Balkan, tot in Scandinavië.

Als ze een traditioneel nummer "onder handen nemen", dan beginnen ze telkens bij het origineel. Dat gooien ze dan in de groep, als een soort jamsessie. Iedereen draagt een steentje bij, en ze sleutelen net zolang tot het "goed zit". In het eindresultaat - dat hun "officiële" eigen versie wordt - is het origineel soms nog nauwelijks herkenbaar, in andere gevallen lijkt het er wat meer op, maar het klinkt in elk geval heel anders. Voor hun nieuwe nummers gaan ze ongeveer op dezelfde manier tewerk. Iemand heeft een ideetje en dat wordt dan door de groep uitgewerkt.

Het is dus beslist geen toeval dat ze zichzelf nadrukkelijk als groep profileren, en niet als drie muzikanten. Dat gaat zelfs zover dat je op hun officiële website tevergeefs naar hun namen zoekt. Toch is er over hen heel wat te vertellen, vooral dan over Antonis Antoniou . Die is niet alleen - ssst - de oprichter en bezieler van de groep, maar nog veel meer. Dat hebben we discreet weggemoffeld in zijn biografie .

Een ander kenmerk van "Monsieur Doumani" is hun humor. Die vind je in de eerste plaats in de teksten van hun eigen nummers, als je tenminste het Cypriotisch dialect kunt ontcijferen (of desnoods met behulp van een vertaling). Door die humor kunnen ze brandend actuele thema's aansnijden - en daar ook kritiek op leveren - zonder al te confronterend te zijn.

De sporen van dit alles zijn terug te vinden in de naam van de groep. Het Griekse woord “ντουμάνι” (doumani) is afgeleid van het Turkse “duman”. Het heeft dezelfde betekenis in beide talen, namelijk “rook”, en het is dus zeer geschikt als naam voor een Cypriotische groep. Maar er is meer, want in het Grieks heeft het een specifieke betekenis. Het is daar niet zomaar eender welke rook. Het woordenboek van Babiniotis (de “Griekse Van Dale”) omschrijft “ντουμάνι” als “de dichte rook als gevolg van een brand, of een dichte wolk sigarettenrook (in een gesloten ruimte)”. En de drie leden van “Monsieur Doumani” zijn verstokte rokers, vandaar … En dat is niet alles. Zo'n dichte rookwolk doet volgens hen namelijk de contouren vervagen, waardoor je alles op een andere manier gaat zien, en dat is in feite ook wat ze doen met de muziek. Toch zouden ze de naam niet met opzet gekozen hebben, ze vonden het gewoon leuk klinken en dat was voldoende - zeggen ze. Maar het trekt wel de aandacht, natuurlijk.

Ook aan hun podium-présence besteden ze veel aandacht, ook al lijkt dat niet zo. Het komt integendeel nogal rommelig over. Ze zien er helemaal niet uit als een traditioneel ensemble, en dat willen ze ook niet. Ze lijken meer op een fakir, een hippie en een bouwvakker die daar toevallig samen op een terrasje zitten. In het begin sleepten ze zelfs overal een levensgrote kartonnen geisha met zich mee als decor, maar die is intussen doormidden gebroken.

En ook de muziekinstrumenten zijn helemaal niet wat je in de traditionele Cypriotische muziek zou verwachten. Ze gebruiken bewust de instrumenten die ze tijdens hun studies hebben leren spelen. Ook dat is een gewilde breuk met de traditie.

Het resultaat van dit alles viel erg in de smaak bij de Cypriotische jeugd, die zelfde jeugd die van hun traditionele muziek in zijn "zuivere" vorm geen pap lustte. Het gevolg was dat de groep de steun kreeg van een aantal "traditionalisten", mensen dus die zich inzetten voor het behoud van de traditie, en die zich al zorgen maakten over de toekomst. In de nieuwe muziek van Monsieur Doumani herkennen zij ondanks alles toch nog voldoende traditionele elementen, en ze hopen dat de jeugd langs deze omweg toch nog de traditie zal gaan omhelzen. Het is in elk geval beter dan niets, redeneren zij.

De grote hoeveelheid westerse elementen sprak dan weer de internationale gemeenschap van "wereldmuziekers" aan. De meesten van hen hebben allicht geen flauw idee hoe de échte traditionele muziek van Cyprus eigenlijk klinkt (wat ook onvermijdelijk is, de wereld is groot en het verstand van een mens is te klein om alles te kunnen weten) maar de snuifjes jazz, blues enzovoorts herkenden ze wel, en toch klinkt het exotisch genoeg om ook bij hen in de smaak te vallen. De groep kreeg stapels lovende kritieken, nominaties en onderscheidingen van de internationale muziekpers over zich heen.

Dat alles ging behoorlijk snel. Zoals gezegd werd de groep opgericht in 2011. Amper twee jaar later, in mei 2013, kwamen ze met hun eerste album, "Grippy Grappa". Dat sleepte al meteen een nominatie in de wacht als “Best Newcomer” in de “Songlines Music Awards 2014”, er volgden lovende besprekingen in toonaangevende tijdschriften als de Britse “Guardian” en “fRoots”, het Franse “Les InRocks”, enzovoorts, en enkele maanden later, in augustus, stond het album in de “World Music Charts”.

Iets minder dan twee jaar na het eerste album hadden ze hun tweede al klaar. “Sikoses” verscheen in maart 2015, en opnieuw knalde het langs alle kanten: een nominatie voor de “Preis der Deutschen Schallplattenkritik 2015”, ‘Top of the World” in het nummer 108 van het “Songlines” magazine, ... En ook nu weer regende het lovende kritieken. In juni stond het album op nummer één in de “World Music Network Charts”, in november kwam het op nummer één in de “Transglobal World Music Chart” van die maand, in december stond het daar op nummer 4 in hun “Top 50 of 2015”, en momenteel (januari 2016) is het genomineerd voor de prijs van “Best Group” in de “Songlines Music Awards 2016”.

En dat is dan nog maar een samenvatting, een volledige lijst van alle prijzen die ze in de wacht sleepten prijkt op hun website (zie onder).

Die buitenlandse aandacht ontging dan weer de Cypriotische overheid niet. Die begreep al snel dat ze met Monsieur Doumani een nieuw exportproduct heeft, waarmee ze het kleine eiland op de grote wereldkaart konden zetten. Zij duwden dus mee aan de kar.

Het resultaat van één en ander is dat Monsieur Doumani inmiddels vaste voet aan wal heeft gekregen binnen het commerciële wereldmuziek-circuit, waardoor alle deuren voor hen opengaan. In 2014 tourden ze in Noorwegen, Zweden en Denemarken, in 2015 deden ze Griekenland, de UK en Rusland aan, en dit jaar (2016) gaan ze in april naar Oostenrijk, Duitsland, België en Nederland, in mei naar de US en Canada, later op de maand zitten ze in Israël, dan weer terug naar Duitsland …

Dat is een goede zaak, want anders was deze interessante groep misschien nooit in België en Nederland geraakt, of in elk geval niet verder dan de Brusselse Art Base.

Samengevat: de concerten van "Monsieur Doumani" zijn zeker niet geschikt (en ook uitdrukkelijk niet bedoeld) als kennismaking met de traditionele Cypriotische muziek. Als je eieren wil gaan bestuderen, dan moet je beter niet bij een omelet beginnen, en dan al helemaal niet als die omelet met allerlei kruiden op smaak is gebracht. Dat neemt niet weg dat de "muzikale omelet" van Monsieur Doumani werd bereid door uitstekende koks en dus ook fijnproevers zal kunnen bekoren.

Meer informatie over de groep vindt u op hun (Engelstalige) website http://www.monsieurdoumani.com/ .

Met de zoekopdracht https://www.youtube.com/results?search_query=Monsieur+Doumani vindt u op YouTube een heleboel clipjes over hen. Daar zijn ook een aantal van hun liedjes bij die ze er zelf, via hun eigen kanaal, neergezet hebben, en die zijn interessant omdat de teksten er meestal bij staan, zowel in het Cypriotisch als in het Engels.

Op YouTube staan ook twee interessante documentaires over hen. De ene heet "The Monsieur Doumani Documentary", te vinden op https://www.youtube.com/watch?v=NFXrP5xkzyk . Deze werd in 2014 gemaakt in opdracht van het officiële "Cyprus Press and Information Office". De andere, "Cypriot folk music, with a twist" (https://www.youtube.com/watch?v=V9ubmEPr-sg) werd een jaartje eerder gedraaid door de Cyprus Mail.

Praktische gegevens
Donderdag 14 april, 20u00, Art Base, Zandstraat (Rue des Sables) 29, 1000 Brussel (B)

Volzet

Tickets: € 12,50. Reductietarief: € 7,- (voor studenten en werklozen).

Inlichtingen en reserveren: http://www.art-base.be .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Vrijdag 15 april, 21u00, Muziekclub 't Ey, Koutermolenstraat 6b, 9111 Belsele (B)

Tickets: € 12 (€ 10 voor leden van de muziekclub 't Ey).

Deuren: 20u.

Reserveren is niet verplicht maar toch aangewezen, en dat kan via hun website http://www.tey.be .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Zaterdag 16 april, 20u15, Korzo Studio, Prinsestraat 42, 2513 CE Den Haag (NL)

Tickets: € 14 in voorverkoop, € 16 aan de kassa. Kortingen voor Korzo pass (€ 12,50), Prof pass (€ 10) en studenten (€ 7,50).

Meer info en voorverkoop: http://www.korzo.nl/en/productions/monsieur-doumani .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Zondag 17 april, 17u00, Paradiso (kleine zaal), Amsterdam (NL)

Inkom: € 11,- (exclusief lidmaatschap).

Let op: dit concert zou eerst beginnen om 21u maar het werd vervroegd naar 17u. Bovendien is er eerst nog een voorprogramma, dat begint om 16u. Reeds gekochte kaarten kunnen desgewenst worden terugbetaald.

Deuren open: 16u.

Meer info en voorverkoop: http://www.paradiso.nl/web/Agenda-Item/Monsieur-Doumani-aanvang-hoofdprogramma-vervroegd-naar-17.00-uur.htm .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 29/01/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Grieks Feest

Griekse Vereniging Rotterdam en omstreken

De Griekse Vereniging van Rotterdam en omstreken heeft een jaartje overgeslagen, maar na een feestloos 2015 sluiten ze in 2016 opnieuw aan bij hun traditie om elk jaar een feest te geven.

Zoals gewoonlijk is er dans-, drank- en eetgelegenheid en een loterij met tal van mooie prijzen, waaronder vlieg- en/of boottickets naar Griekenland.

Wat het eten betreft is er aan het begin van de avond een schotel te verkrijgen met gyros, souvlaki, soutzoukaki, tzatziki, koolsalade en brood.

Het duo Drigi-Drigi zorgt voor alomgekende Griekse live muziek en de nodige sfeer. Makis en Theo spelen bouzouki , gitaar en keyboard en ze zingen allebei. Hun natuurlijke biotoop zijn de Griekse restaurants en dankzij hun breed repertoire weten ze iedereen daar te vermaken.

Praktische gegevens
Zaterdag 2 april, 19u00, Partycentrum Flamingo, Lengweg 150, 3192 BM Hoogvliet (NL)

Inkom: € 10, kaartverkoop uitsluitend bij de zaal.

Het eten kost eveneens € 10 en is apart te betalen.

Gratis en ruime parkeergelegenheid. Komt u met de metro, dan is het 5 tot 6 minuten lopen tot aan het partycentrum.

Meer informatie over de locatie: http://www.flamingo-hoogvliet.nl/ .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 30/01/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Laatste concert van Omonia

Het Roosendaals Grieks ensemble Omonia werd officieel opgericht op 8 mei 1985. In mei vorig jaar vierden ze nog hun dertigste verjaardag, maar het eenendertigste jaar maken ze net niet meer vol.

Op zondag 3 april geven ze namelijk hun laatste concert, en daarna valt het doek definitief. Naar eigen zeggen is het ensemble "daarna helaas genoodzaakt haar concertactiviteiten te beëindigen".

Volgens het persbericht is het de bedoeling "om er een gezellige middag van te maken en om muzikaal afscheid te nemen van elkaar en van onze meest trouwe bezoekers door de jaren heen". Daarom hebben ze een zeer gevarieerd programma opgesteld. Daar staan uiteraard liedjes op van Mikis Theodorakis , Manos Hadjidakis , Ilias Andriopoulos, Stavros Xarchakos en Manos Loïzos, maar dat is lang niet alles. Ook bij Vasilis Tsitsanis haalden ze bijvoorbeeld drie liedjes vandaan, en daarnaast putten ze uit de onuitputtelijke bron van de traditionele volksmuziek. Het programmaboekje geeft telkens een korte maar rake toelichting.

Na afloop van het concert is er, in tegenstelling tot andere jaren, deze keer geen Grieks buffet voorzien, maar op hun website http://www.omonia.nl vindt u wel de adressen van een aantal Griekse restaurants in de omgeving waar u zelf kunt reserveren als u dat wenst.

Praktische gegevens
Zondag 3 april, 15u00, Anno 1810, Bloemenmarkt 14, 4701 JB Roosendaal (NL)

Tickets: € 15 (plus € 2 verzendingskosten per bestelling).

Let op: het aantal plaatsen is beperkt, snel reserveren is dus aangewezen.

Voorverkoop bij het plaatselijke VVV kantoor (Markt 71, Roosendaal), of door tijdige overmaking naar de rekening NLO6 INGB 0007 3693 90 t.n.v. Omonia te Wouw. (BIC: INGBNL2A).

Vergeet niet uw naam en adres te vermelden!

Meer info bij Jaap van der Gulik, telefonisch op nr +31 (0)165 302292, of per email: naar [aanvragen e-mail adres] .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 07/02/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

PassaTempo

Gratis rembetika-concert

De groep "PassaTempo" ontstond kort geleden, toen enkele vrienden samen rembetika gingen spelen in Brussel, eerst onder elkaar, daarna af en toe in een restaurant en dergelijke. Hun eerste min of meer formele optreden was - voor zover wij weten - tijdens het "Nous sommes grecs" festival in april 2015 , toen ze in de hall van de Senghor voor de gepaste omkadering zorgden.

Nu krijgen ze, voor de tweede keer al, het podium van de Art Base helemaal voor zich alleen voor een avondvullend programma.

De groep bestaat uit:

Hun specialiteit is de rembetika in de rauwe Piraeus stijl, zoals die in deze grote havenstad ontstond in de jaren dertig van de vorige eeuw in de marge van de samenleving. Ze breiden dat uit tot de jaren vijftig, de periode na de Tweede Wereldoorlog waarin deze "marginale" muziek ietwat "opgepoetst" werd door mensen als Vasilis Tsitsanis . Nog wat later verzeil je dan in de laïka en de endechna , maar dat is eigenlijk iets heel anders en daarvoor moet je niet bij PassaTempo zijn. Met andere woorden: ze spelen wat ze zelf graag horen, en in de muziek is dat zeker geen slechte zaak.

Praktische gegevens
Dinsdag 26 april, 20u00, Art Base, Zandstraat (Rue des Sables) 29, 1000 Brussel (B)

Gratis inkom.

Toch is het best om te reserveren via: http://www.art-base.be . Daar vindt u ook meer informatie.

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 11/02/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Iró

Met haar programma "Κατευθείαν καρδιά" (Recht naar het hart)

De Griekse zangeres Iró (Ηρώ) koos de Brusselse Art Base als locatie voor haar Belgische première. Zij staat al meer dan twintig jaar aan de top, ze heeft negen persoonlijke albums op haar naam staan, en de clubs waar ze optreedt zitten doorgaans goed vol.

Tot nog toe was ze nog (bijna) nooit in het buitenland te horen. Toch zal haar naam waarschijnlijk wel een belletje (of zelfs een flinke bel) doen rinkelen bij de meeste liefhebbers van Griekse muziek, precies omdat ze in haar thuisland al zo lang bij de top behoort.

Maar hoe omschrijf je haar voor de anderen? Zangeres, ja, maar dat is lang niet alles. Eigenlijk zou je haar evengoed een singer-songwriter kunnen noemen, want een groot deel van het materiaal op die negen albums schreef ze zelf. En ze is ook een voortreffelijke pianiste.

Maar het is toch vooral als zangeres dat ze uitblinkt, zowel met haar stem als met haar manier van vertolken. Op dat terrein moet ze eigenlijk voor niemand onderdoen, ook niet voor de allergrootsten. Toch blijft ze bescheiden en innemend. Het zal dan niet verbazen dat haar publiek haar op handen draagt.

Ook haar repertoire is moeilijk in één woord te vatten. Haar negen albums bevatten samen pakweg honderd liedjes, en eigenlijk is elk van die honderd liedjes helemaal anders dan al de andere. Er zijn gevoelige, ingetogen ballades bij, maar ook rockerige nummers met een flinke beat. Maar allemaal kunnen ze toch zonder probleem in het vakje "het betere lied" ondergebracht worden.

Voor haar optredens in Brussel is het gelukkig iets eenvoudiger. Volgens de aankondiging brengt ze in haar bagage alleen "haar stem, een piano en vele bekende liedjes" mee. Dat van die piano mag u gerust met een korreltje zout nemen, want de Art Base beschikt zelf over een volwassen exemplaar, daar hoeft ze dus niet aan te sjouwen, en een tandenborstel daarentegen zal ze dan weer wel in haar koffertje hebben.

Maar dan blijft natuurlijk wel dat van die stem en die liedjes...

Een deel van die liedjes komen uit haar eigen repertoire, dus u mag zich verwachten aan de grootste successen van haar lange carrière. Dat is niet niks, want in 2006 - dus al tien jaar geleden - verscheen er een "Best of" van haar, en daar staan zomaar eventjes twintig liedjes op. Sommige daarvan zullen bekend zijn, andere zijn al meteen herkenbaar als je ze pas voor de tweede keer hoort.

Een ander deel van het programma is dan gereserveerd voor "evergreens" van mensen als Manos Hadjidakis , Mikis Theodorakis of Mimis Plessas . Ze zingt die nummers ook tijdens haar optredens in Griekenland, maar voor haar buitenlandse optredens wil ze daar een extra dosis van in haar koffertje doen "om te laten zien dat Griekenland heel wat moois te bieden heeft".

Het grootste deel van dat publiek zal daarvan al lang niet meer overtuigd moeten worden - en bezoekers van deze site al helemaal niet. Maar als u denkt "alweer die zelfde liedjes", dan moet u toch maar eens op YouTube gaan kijken hoe zij die brengt.

Trek voor die kennismaking maar meteen een middagje uit, want zoals gezegd is ze erg veelzijdig. Met één liedje krijgt u dus maar één aspect te zien en te horen, en dan komt u misschien tot verkeerde conclusies. Het probleem is dat YouTube niet weet dat er maar één "Iró" is, dus als u gewoon haar artiestennaam intikt, dan vangt u niet alleen "the one and only" maar ook allerlei andere dames met dezelfde voornaam. En met haar familienaam erbij, dus "Iro Lechouriti" (Ηρώ Λεχουρίτη), mist u dan weer het grootste deel van het relevante materiaal, gewoon omdat (bijna) niemand haar zo noemt.

U vertrekt dan beter bij twee " YouTube kanalen" van haar. Het eerste zit op https://www.youtube.com/channel/UCyFA7qw5GqhsDvUjRpxRU_A en dat bevat vooral oudere nummers van haar. Nieuwere opnames zijn te vinden op https://www.youtube.com/channel/UCifkW1O2Jx7XtsiM1d_Zi7Q .

Het is niet de bedoeling dat u die adressen probeert uit te spreken. Klik er gewoon op en grasduin naar hartelust in de clipjes die er te vinden zijn. Van daaruit kunt u eventueel verder naar de "gerelateerde" clipjes die YouTube u voorstelt, maar let dan wel op dat u niet verdwaalt.

Kijk tijdens uw zwerftocht vooral uit naar die clipjes waarin ze solo zingt en zichzelf op piano begeleidt, want dat is tenslotte hoe u haar in Brussel zult horen. Goede voorbeelden zijn de extracten uit de tv-uitzendingen "Στην υγειά μας" (Stin igia mas), zoals die van 24 februari 2008. Ook de clipjes van haar recente concert in Frankfurt op 27 november 2015 zijn interessant, omdat ze daar een vergelijkbaar programma proefdraaide.

Als u wat meer tijd hebt kunt u ook zoeken naar materiaal van haar meest recente album, want dat heet "Κατευθείαν καρδιά" (Katheftian kardia, Recht naar het hart), en dat is niet toevallig ook de titel van de concerten in Brussel. Dit voor het geval u er toch nog altijd aan twijfelt dat het echt en waarachtig de "one and only" Iró is die naar de Art Base komt...

En als u nu nog altijd denkt dat u dat gedroomd heeft, dan is er nog altijd haar eigen website http://iromymusic.com waar (onder veel meer) haar optredens in Brussel vermeld staan.

Tenslotte hebben we op de valreep nog een biografie van Iró kunnen publiceren.

Praktische gegevens
Dinsdag 5 april, 20u00, Art Base, Zandstraat (Rue des Sables) 29, 1000 Brussel (B)

Tickets: € 15,00. Reductietarief: € 10,- (voor studenten en werklozen).

Inlichtingen en reserveren: http://www.art-base.be .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Woensdag 6 april, 20u00, Art Base, Zandstraat (Rue des Sables) 29, 1000 Brussel (B)

Tickets: € 15,00. Reductietarief: € 10,- (voor studenten en werklozen).

Inlichtingen en reserveren: http://www.art-base.be .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 23/02/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Griekse avond van Zorbades

Met live muziek van Ypsilon

De Griekse volksdansgroep Zorbades vzw organiseert andermaal een Grieks feest met Grieks eten, Grieks drinken, Griekse live muziek en natuurlijk ook met Griekse dansen.

Dit jaar is wel een heel speciaal jaar voor de vereniging. Ze werd namelijk opgericht in 1966 en zelfs een minister van financiën kan dan uitrekenen dat ze dit jaar dan 50 kaarsjes mogen uitblazen.

Vorig jaar schreven we al dat ze bij Zorbades niet alleen belangstelling hebben voor de traditionele Griekse dansen, maar dat ze die ook willen tonen aan anderen, aan een breder publiek. Daarom vertrekken ze vanuit de authentieke dansvorm, en die vullen ze aan met een passende choreografie, net voldoende om "de dansen aantrekkelijk en boeiend te maken voor de toeschouwers", zoals ze zelf zeggen.

Ook deze keer zullen ze twee korte programma's voorstellen, allebei uiteraard met de gepaste traditionele.kostuums.

De bekende groep Ypsilon speelt ook traditionele muziek uit andere streken van Griekenland, zodat niemand aan de kant hoeft zitten toe te kijken.

Meer info over de vereniging op http://www.zorbades.be .

Praktische gegevens
Zaterdag 9 april, 18u30, CC Ter Schelde, Fromentinstraat 4, 2050 Antwerpen-Linkeroever (B)

Inkom: € 25,- (inclusief Griekse maaltijd).

Let op: vooraf reserveren is verplicht! Daarvoor mailt u naar [aanvragen e-mail adres] of u belt naar Diane (+32 (0) 486/46 31 14), Chris (+32 (0) 479/ 40 76 95) of Chantal (+32 (0) 496/ 53 11 45).

Er is volop parkeergelegenheid bij de zaal.

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 26/02/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Workshop viool met Kyriakos Gouventas

Begeleid door Vasilis Smanis (laouto)

In het kader van het "Fiddlers on the move" project van Wouter Vandenabeele zal de Griekse violist Kyriakos Gouventas twee workshops geven over het gebruik van de viool in de rembetika . De eerste is bedoeld voor "alle niveau's" (dus ook voor beginners), de tweede voor "professionals". Vasilis Smanis zal hem bij die workshops de nodige ritmische ondersteuning geven op de laouto .

Zoals algemeen bekend is Kyriakos Gouventas niet alleen een virtuoze violist maar hij kan zijn encyclopedische kennis ook goed overbrengen. Zijn workshops zijn dan ook zeer in trek. Kyriakos geeft de workshops in het Engels en hij spreekt ook wel een mondje Frans.

Naast de workshops geeft hij op zaterdag ook een concert, samen met zijn vriend en collega Vasilis Smanis. In Gent is dat de helft van een dubbelconcert. De donderdag en vrijdag daarvoor spelen deze beide topmuzikanten een avondvullende variant van dit concert in Brussel. Meer informatie over deze drie optredens vindt u hoger op deze pagina.

In Gent is er tijdens het vijfdaagse "Fiddlers on the move" festival uiteraard nog veel meer te beleven. Daarvoor verwijzen we naar de website van De Centrale (link hieronder, bij de praktische gegevens van de workshops). Tegen een "all in" tarief van € 99 kunt u alle concerten en alle workshops meemaken.

Praktische gegevens
Rebetiko alle niveau's
Zaterdag 2 april, 10u00, De Centrale, Kraankindersstraat 2 (Ingang Ham 72), 9000 Gent (B)

Deelnameprijs: € 25.

De workshop loopt tot 17 uur.

Meer info en voorverkoop: http://decentrale.be/nl/agenda/concert/fiddlers-on-the-move-woe.30.maa-zon.03.apr .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Rebetiko professionals
Zondag 3 april, 10u00, De Centrale, Kraankindersstraat 2 (Ingang Ham 72), 9000 Gent (B)

Deelnameprijs: € 25.

De workshop loopt tot 17 uur.

Meer info en voorverkoop: http://decentrale.be/nl/agenda/concert/fiddlers-on-the-move-woe.30.maa-zon.03.apr .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 28/02/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

SOS: een benefietconcert voor kinderen op de vlucht

Vier Nederlandse organisaties slaan de handen in elkaar om de mensen te helpen die de vluchtelingen willen helpen. Daartoe zetten ze een benefietconcert op poten, dat ze zelf als volgt beschrijven:

"Een muzikale ontdekkingstocht langs verschillende culturen bestaande uit vijf korte concerten geïnspireerd door de vluchtelingencrisis op de Griekse eilanden. De reis gaat van het ene eiland naar het andere, net als de reis van Odysseus.

De reis begint in Nederland en gaat via de Balkan, Griekenland en Turkije naar Noord-Afrika en eindigt in het Midden-Oosten. We leggen de weg af van de vluchtelingen maar bezingen hun tocht met een feestelijk geluid."

De Griekse muzikale bijdrage wordt geleverd door Makis Stamoulis en door Hugo Strötbaum & Tzimania (Sakis Mitkas, Angeliki Stavridou, Thanasis Kampas).

Over "Ta Tzimania" (en over de herkomst van hun naam) schreven we al in december 2015 , naar aanleiding van een vorig benefietconcert in de Paradiso, en Makis Stamoulis plaatsten we heel kort toen hij in oktober 2015 in Brussel optrad met Cabaretiko.

Uiteraard zijn er nog een heleboel andere muzikanten die deze vijf concerten invullen, maar daarvoor verwijzen we naar de website van Paradiso (zie onder). En ook daar eindigt het lijstje met de vermelding "... nog meer verrassende muzikale bijdragen".

Onze verontwaardiging over de noodzaak voor dergelijke initiatieven schreven we al van ons af in ons tekstje over het Festival van de Griekse kortfilm, dat in februari 2016 in Brussel plaatsvond. Ook daar ging de opbrengst immers naar de vluchtelingen.

Praktische gegevens
Vrijdag 1 april, 19u30, Paradiso, Amsterdam (NL)

Tickets: € 20 (incl. daglidmaatschap, exclusief reserveringskosten).

Meer info en voorverkoop: http://www.paradiso.nl/web/Agenda-Item/SOS-een-benefietconcert-voor-kinderen-op-de-vlucht.htm

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 05/03/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Balkan Trafik! festival

met o.a. Maria Simoglou en Stelios Petrakis

Het Balkan Trafik! festival begon in 2007 relatief kleinschalig - met in totaal toch 3.200 bezoekers voor een eerste editie - en kreeg jaar na jaar steeds meer belangstelling waardoor zelfs de Brusselse Bozar bij een aantal evenementen uit haar voegen dreigde te barsten.

Dit jaar timmert de organisatie reeds aan haar tiende editie van Balkan Trafik! en ze willen er duidelijk een verjaardagseditie van maken.

  • Het festival start op de openingsavond op donderdag 14 april vanaf 18u. En dat doen ze onder meer met de Servische filmmaker Emir Kusturica.
  • Vrijdag en zaterdag zijn de eigenlijke festivaldagen met telkens een goedgevuld programma. Op vrijdag15 april start het festival om 19u en sluit het haar deuren om 03u 's nachts. Zaterdag 16 april begint reeds om 14u en loopt tot 02u30 .
  • De slotdag op zondag 17 april is traditiegetrouw een filmdag die in de Studio van Bozar plaats vindt.

Zoals bekend belichten we met onze website alleen de Griekse bijdragen, wat niet betekent dat de andere artiesten minder belangrijk zijn.

Op de tweede dag van het festival, dus op vrijdag 15 april, zijn er twee Griekse bijdragen.

Eerst speelt de Griekse DJ "Minos Crio" in de "Horta Hall", van 19u tot 22u30. Hij woont en werkt normaal in Frankrijk.

Nog later op de avond treedt Maria Simoglou twee keer op met haar ensemble. Eerst spelen ze van 22u15 tot 23u in "Zaal M", daarna van 00u15 tot 01u 's nachts in de "Horta Hall".

Het " Maria Simoglou Ensemble" ziet er als volgt uit:

Dit ensemble heeft nog maar pas een nieuwe cd uitgebracht - hun eerste overigens - en die heet "Minóre Manés". Als dat niet meteen voldoende duidelijk is, dan is er nog altijd de ondertitel die de platenmaatschappij er aan toevoegde, en dat is dan "Rebétika songs of Smyrna". Als u Maria Simoglou niet meteen met rembetika associeert, dan moet u onze biografie van haar maar eens lezen, daar doen we uit de doeken hoe en waarom ze zich daar recent ging mee bezighouden.

Op de derde dag van Balkan Trafik, dat is dus op zaterdag 16 april, komt Stelios Petrakis met zijn kwartet naar Brussel. Ook hij treedt twee keer op: eerst van 19u30 tot 20u15 in "Terarken", en dan 's nachts van 1u00 tot 2u30 (!) in "Zaal M".

Ook van Stelios Petrakis hebben we een eigen biografie . Op onze oktober 2013 pagina vertellen we u bovendien iets meer over zijn recente project "The Cretan Music Quartet", waarmee hij zich richt tot het betere festivalpubliek over de hele wereld. Het is ook met dit kwartet dat hij naar Balkan Trafik komt.

In principe bestaat "The Cretan Music Quartet" uit de volgende personen:

Het volledige programma van het festival is te vinden op: http://www.balkantrafik.com/ .

Praktische gegevens
Van donderdag 14 tot en met zondag 17 april 2016, PSK (Bozar), Ravensteinstraat 23, 1000 Brussel (B)
Meer details op onze zaalpagina.

Meer informatie: http://www.balkantrafik.com/2016-program/ .

Dagtickets voor vrijdag of zaterdag kosten online: € 25 (gewoon tarief). Er is een reductietarief voor jongeren tot 26 jaar (€ 21,25) en voor Bozar Friends (€22,50) en Bozar Friends jonger dan 26 jaar (€ 19,15). Een festivalpas voor 2 dagen (vrijdag en zaterdag) kost € 40.

Tickets gekocht in voorverkoop dienen te worden omgeruild tegen een polsbandje op de dag van de voorstellingen. Overal geldt vrije plaatskeuze.

Tickets reeds beschikbaar via Bozar: http://www.bozar.be/nl/activities/102117-balkan-trafik-2016 en telefonisch op : 02-507.82.00.

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 14/03/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

"Zoniënklanken"

Muzikale wandeling met o.a. Giannis Sarris

"Zoniënklanken" is een heel ander soort evenement dan wat er gewoonlijk op deze website te vinden is.

Het is zowat het absolute tegendeel van een zittend concert. De luisteraars nemen immers deel aan een wandeling door het uitgestrekte Zoniënwoud, aan de rand van Brussel, en daar, ergens tussen de honderdduizenden bomen, zitten geen boskabouters maar wel muzikanten.

Die boskabouters weten immers al enkele jaren dat ze de laatste zondag van april beter in hun paddenstoel blijven zitten, want dan komen er van heinde en verre allerlei wandelaars de ongerepte bossen ontdekken.

Er zijn dan wandelingen uitgestippeld van 5, 10, 15 of 25 kilometer. De trajecten zijn elk jaar anders, zodat de vaste "klanten" steeds nieuwe hoekjes en gaatjes ontdekken. Dat kan zo nog wel een paar jaar doorgaan, want het Zoniënwoud is zo maar eventjes 4.000 hectaren groot. Naar men zegt gaat het hier om de laatste restanten van het dichte woud waar indertijd zelfs voor de Romeinse legioenen van Julius Caesar geen doorkomen aan was. Dat zou dan meteen ook de oorsprong zijn van de taalgrens die van België zo'n "boeiend" land maakt. Ten zuiden van het woud nam de bevolking het Latijn over, dat later overging in het Frans, en ten noorden bleef het Germaans heer en meester, met eveneens de gekende gevolgen.

Een beladen geschiedenis, dus, maar daar liggen de eekhoorntjes, de vuursalamanders, en (minstens tot enkele decennia geleden) de herten en al de andere beestjes die daar tegenwoordig thuis zijn, helemaal niet niet van wakker.

Zij zullen allicht wel wakker blijven om geboeid naar de ongewone klanken te luisteren die er tijdens die laatste zondag van april in hun voortuin te horen zijn.

Enkele jaren geleden kwamen de organisatoren namelijk op het idee om langsheen het traject enkele groepjes muzikanten op te stellen. Zoals ze het zelf zeggen: muzikanten van over de hele wereld staan verspreid in het bos en verrassen de wandelaars met klanken die je doen wegdromen.

Voor deze editie zijn er vijf groepjes, en die komen uit Syrië, Roemenië, Pakistan en Griekenland.

Het is natuurlijk aan de Griekse bijdrage te danken dat we dit boeiende evenement deze keer een plaatsje geven op onze website over Griekse muziek.

Deze wordt geleverd door twee muzikanten die in Brussel wereldberoemd zijn, namelijk:

  • Giannis Sarris : zang, bouzouki
  • Renaud Dardenne : gitaar

We weten niet precies onder welke boom zij zullen staan, dat zult u zelf moeten uitzoeken.

Informatie over de andere groepjes, en over het evenement "Zoniënklanken" zelf, vindt u op de website van de GC WaBo (Gemeenschapscentrum Watermaal-Bosvoorde), dat meteen ook het vertrekpunt van de wandeling is. Het adres staat hieronder.

Praktische gegevens
Zondag 24 april, 13u00, GC WaBo, Delleurlaan 39-43, 1170 Watermaal-Bosvoorde (B)

Deelname is gratis (denken we, elders zagen we € 1,50 als inkomprijs, wat dan ongeveer op hetzelfde neerkomt.

Reserveren is niet mogelijk en ook niet nodig, er zijn bomen genoeg voor iedereen.

Meer informatie op http://www.wabo.be/ .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 08/04/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Enkel dit evenement afdrukken

Manolis Famellos, Stathis Drogosis en Panos Gourgiotis

European Tour

Onder de ambitieuze titel "drie vrienden, zeven steden, één gezelschap" pakken drie bekende Griekse singer-songwriters Manolis Famellos, Stathis Drogosis en Panos Gourgiotis hun koffers voor een Europese Tour.

Drie en zeven zijn van oudsher heilige getallen, maar toch nemen we van de Zeven Steden enkel diegene op die binnen de actieradius van onze website vallen, en dat zijn Luxemburg, Antwerpen, Brussel en Amsterdam. De details vindt u hieronder. Tussenin gaan de drie wijzen ook nog naar Londen (op 23.4) en ze eindigen in Berlijn, dat kennelijk voor twee telt, niet vanwege Angela maar gewoon omdat ze daar twee optredens geven (29.4 en 1.5). Er was ook nog een optreden in Utrecht gepland maar dat lijkt niet door te gaan.

De "drie vrienden" dan, of, anders gezegd, wat mag u van deze concerten verwachten?

Helaas is dat niet met een paar woorden uit te leggen - en eigenlijk zou dat ook niet nodig moeten zijn.

Dit drietal heeft namelijk een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de geschiedenis van de hedendaagse kwaliteitsmuziek in Griekenland. Ze deden dat elk op hun eigen manier, en deze European Tour is dus een unieke gelegenheid om kennis te maken met drie verschillende "hoofdstukken" van dit geschiedenisboek, live dan nog wel. Dat alleen al zou voldoende moeten zijn om achter tickets aan te gaan voor ze uitverkocht zijn.

Het "probleem" is misschien dat ze alle drie heel erg low profile zijn. Zij zoeken geen publiciteit, en zij houden ook niet zo van spectaculaire shows met veel rook, flitsende lichten en huizenhoge stapels luidsprekers. Zij treden bij voorkeur op in kleinere zaaltjes, oog in oog met het publiek, als het ware een onderonsje met hun vrienden.

Die "low profile aanpak" heeft wel tot gevolg dat hun namen niet zo heel bekend zijn buiten de kringen van liefhebbers van goede Griekse muziek. En helaas blijkt de laatste jaren steeds duidelijker dat het bredere publiek - zelfs diegenen die zich muziekliefhebbers noemen - steeds minder bereid is om nieuwe dingen te ontdekken.

De vraag is dan: hoe kunnen we die mensen overtuigen om deze optredens niet gewoon te negeren wegens onbekend? Want alles blijft kwestie van smaak natuurlijk. Maar je kunt niet zeggen dat je geen spinazie lust als je nog nooit spinazie geproefd hebt. De vraag wordt dan: hoe "smaakt" een Famellos, een Drogosis, een Gourgiotis?

Het heeft weinig zin om uit te willen leggen welke soort muziek ze brengen. Die is namelijk niet zomaar in één vakje onder te brengen. Het is endechna , jawel, maar ook een beetje rock - maar dan wel rock "à la grecque". En bovendien: wat is rock? The Beatles waren ook rock, en Charis Alexiou is soms ook rock.

Bovendien hebben ze - zoals gezegd - alle drie voor enige vernieuwing gezorgd, en dat doe je niet als je braaf binnen de bestaande lijntjes kleurt. Je zou dus kunnen zeggen dat ze elk voor zich een eigen "muzieksoort" gecreëerd hebben. Misschien niet zo extreem herkenbaar als bij een Sokratis Malamas of een Nikos Papazoglou , maar toch ...

En tenslotte hebben ze alle drie al een hele weg afgelegd, en een liedje van tien jaar geleden klinkt dan (soms) helemaal anders dan hun meer recente werk. Kortom; een ramp voor etikettenklevers.

Eigenlijk is dat niet zo erg. De vraag is tenslotte niet wat ze tien jaar geleden speelden, maar wel wat ze tijdens deze European Tour zullen brengen. Dat moet u toelaten om te beslissen of u gaat luisteren of niet.

Hieronder hebben we geprobeerd om van elk van hen een profiel te schetsen, met de nadruk op "de mens achter de muziek", eerder dan op het klassieke cv. Voor een kennismaking met de muziek zelf hebben we de links naar de YouTube filmpjes uit het persbericht overgenomen. Die filmpjes hebben zij namelijk zelf geselecteerd, dus we gaan er van uit dat deze specifieke clipjes een goed beeld geven van wat u te wachten (of te horen) staat. Niets belet u natuurlijk om van daaruit verder door te klikken.

Manolis Famellos

Manolis Famellos (Μανώλης Φάμελλος) drijft niet alleen de etikettenklevers tot wanhoop, maar ook de journalisten die hem proberen te interviewen. Hij is namelijk zeer gesloten en ontwijkt meestal alle vragen. Hoe gaat hij bijvoorbeeld tewerk bij het schrijven van zijn liedjes? Het is een klassieke vraag, en de meeste singer-songwriters leggen dan uit dat ze eerst de tekst schrijven en dan pas de muziek, of omgekeerd, en waarom soms het ene en soms het andere. Maar bij Famellos wordt dat: "Och, ik begin er gewoon aan, en als ik klaar ben, dan heb ik een nieuw liedje". Tja. Of hij dan tenminste een idee heeft van waar hij naartoe wil? "Nee, helemaal niet, en soms weet ik zelfs niet eens of ik eigenlijk wel aangekomen ben". En nog zo'n klassieke vraag: wat zijn z'n toekomstplannen? "Blijven ademen en verder geen plannen maken". Ten einde raad vroeg een journalist hem dan maar wat hij aan de wereld zou veranderen als dat binnen zijn macht lag. "Alles", was het kordate antwoord, en dan: "behalve datgene wat niet voor verandering vatbaar is, dat zou ik ongemoeid laten". De journalist gaf zich nog altijd niet gewonnen en drong aan: "Geef dan eens een voorbeeld?". "Wel ja", zei Famellos, "toen Hitler indertijd Rusland binnenviel, toen wilde hij ook dingen veranderen. Maar het gevolg was wel dat Stalin Berlijn veroverde, en dat was niet meteen de verandering die Hitler op het oog had. Hij had dat dus beter niet gedaan". Toen had ook die journalist geen vragen meer.

Het toppunt is dat hij het op zo'n innemende manier doet dat ze het hem helemaal niet kwalijk nemen. En hij kruidt het allemaal met zijn droge humor, zodat het toch nog een vrij goed artikel oplevert. Meer moet dat niet zijn, vinden de journalisten. En als ze echt niet weten hoe ze het moeten duiden, dan schrijven ze het gewoon toe aan zijn filosofische ingesteldheid - en misschien hebben ze nog gelijk ook.

Een andere reden is natuurlijk zijn bescheidenheid. Sommige artiesten zeggen dat de liedjes gewoon bij hen komen opborrelen en dat ze die dan neerschrijven, maar dan zeggen ze tegelijk ook impliciet van zichzelf dat ze talent hebben (anders borrelt er niets). Dus geeft Famellos liever een nietszeggend en ontwijkend antwoord. Dan moet hij ook zijn ziel niet blootleggen, want zoals gezegd is hij erg karig met informatie over zichzelf.

Toch zijn er wel wat biografische gegevens bij elkaar te sprokkelen.

Manolis Famellos werd in 1968 in Athene geboren, maar het jaar daarop verhuisde het gezin naar Thessaloniki, waar hij ook opgroeide ("in de mate dat ik ooit opgegroeid ben", zegt hij dan). Zijn vader was afkomstig van het zuiden van de Peloponnesos, zijn moeder van het Cycladen-eiland Folégandros. De ene dus uit een zeer conservatief gebied, de andere uit een regio waar de mensen meer extravert zijn. Zijn vader was muzikant en speelde bouzouki . Hij hield vooral van de laïka , terwijl moeder het meer hield bij de traditionele volksmuziek van het eiland. Behalve zijn vader waren er nog een heleboel andere muzikanten in de familie, en ook zijn broers en neven gingen zich al vroeg met muziek bezighouden.

Manolis zelf vond dat een beetje "platgetreden paden", en hij brak dus met de familietraditie. Hij volgde wel wat muzieklessen, maar zonder al te veel overtuiging (zegt hij zelf). Hij "bekeerde" zich pas toen hij dertien of veertien was. Toen begon hij ernstig werk te maken van zijn muziekstudies en hij ging in allerlei groepjes spelen. "Eind goed, al goed, dus?", reageerde een journalist toen Famellos dat vele jaren later zo vertelde, toen hij al lang een gevestigde waarde was. "Dat weet ik niet", was het antwoord, "daarvoor zou ik twee parallelle levens moeten hebben, het ene zoals nu, en het andere waarin ik niet in de muziek was gegaan. Pas dan zou ik kunnen vergelijken".

In dat ene beschikbare leven zat Famellos nu in elk geval in de muziek, en in 1993 verscheen de eerste plaat van een nieuw opgerichte groep, "Οι Ποδηλάτες" (I Podilates, de Fietsers). Famellos had zelf de teksten en de muziek geschreven, en hij zong ook zelf. Het was met andere woorden zijn eerste plaat als singer-songwriter, en de titel was dan ook gewoon "Manolis Famellos en de Fietsers". Daarna verschenen er nog twee platen van hem en zijn Podilátes, "Στο Πάρκο Των Σκύλων" (Sto parko ton skylon, In het park van de honden) in 1996, en "Μαύρη Αγάπη" (Mavri agapi, Zwarte liefde) in 1998. Tussendoor was er nog een live opname verschenen van een optreden met Yorgos Dalaras in de club "Iera Odo" in Athene. Die behaalde platina, maar dat was natuurlijk vooral dank zij Dalaras .

Het belang van de "Podilátes" zat vooral in de manier waarop ze rock en traditionele elementen met elkaar vermengden. Ze gebruikten ook akoestische en elektrische instrumenten naast elkaar. Voor die tijd was dat allemaal nogal ongewoon, of misschien zelfs revolutionair. Het kende toch wel enig succes en het kreeg vooral veel navolging. Toch stopten ze er mee, vlak na hun laatste plaat in 1998.

Niet lang daarna, in 1999, verscheen dan het eerste solo album van Manolis Famellos, en dat heette "Kαθώς Μικραίνει η Μέρα" (Kathos mikreni i mera, Als de dag(en) korter worden). Het jaar daarop kwam hij met een vervolg, "Η Ευτυχία Είναι Αυτό” (I eftychia ine afto, Dit is geluk), en deze plaat werd vrij algemeen beschouwd als één van de beste van het hele jaar 2000.

Daarmee had hij de eerste aanzet gegeven voor iets wat je "famellika" zou kunnen noemen, een soort kruising tussen endechna , laïka , pop, rock, elektronika, ... kortom, een heel eigen stijl.

Er volgden nog een zestal albums in min of meer diezelfde, herkenbare stijl, met als voorlopig hoogtepunt het album “Γύρω απ’ τον ήλιο” (Gyro ap' ton ilio, Rond de zon), dat in 2014 verscheen.

In datzelfde jaar maakte hij ook nog een album met de charismatische Amerikaanse zangeres Jessica Kilroy. Zij is niet alleen singer maar zelf ook songwriter, en toch was het deze keer Manolis Famellos die haar de liedjes leverde - compleet met Engelse teksten. Slechts één daarvan had hij niet zelf geschreven, en die was van de bekende Engelse dichter William Leake (1757-1827).

Manolis Famellos levert ook korter bij huis. Zijn liedjes zijn te vinden op een hele reeks Griekse albums, onder andere van Yorgos Dalaras , ... Het merkwaardige van de zaak is dat deze liedjes meestal vrij goed aansluiten bij het repertoire van zijn "klant", terwijl zij toch nog het stempel van hun "leverancier" dragen.

Op zich is het niet zo raar dat Famellos liedjes schrijft voor andere Grieken. Hij is goed, en het is daar een kleine wereld. Maar een samenwerking met een jonge Amerikaanse? En dan nog iemand die omschreven wordt als de "Emmylou Harris van de 21ste eeuw"? Als je Famellos vraagt hoe de samenwerking met Jessica Kilroy tot stand kwam, dan antwoordt hij gewoon: "Dat vraag ik me ook af".

Iedereen met wat minder bescheidenheid zou gewoon vertellen dat het allemaal begon in 2002, toen Mark Eitzel (°1959), de bekende Amerikaanse muzikant, zanger en songwriter, aan een album begon dat "The Ugly American" zou gaan heten. Daarop moesten nieuwe interpretaties komen van liedjes die Eitzel met zijn bekende band "American Music Club" had gebracht. Hij zocht daarvoor nieuwe horizonten op, en zo verzeilde hij in Griekenland. Dat was in 2002 of 2003.

Nu was Manolis Famellos in 2000, kort nadat hij solo was gegaan, ook begonnen als producer. Het is niet bekend hoe Mark Eitzel bij Famellos terecht kwam, maar Famellos nam in elk geval de productie van "The Ugly American" voor zijn rekening. Eitzel had eerder al kritiek gekregen van zijn fans omdat hij steeds maar met covers van eerder werk bleef komen, ze wilden liever nieuwe dingen horen. "The Ugly American" was óók een cover, maar hier waren de reacties toch enthousiast én verbaasd tegelijk. Enthousiast, omdat het een heel ander geluid was vanwege de Griekse klanken ( bouzouki , mandoline en zournas ), en verbaasd, omdat de Griekse muzikanten er zo ongelooflijk goed in geslaagd waren om zich naadloos in te passen in de geest en de sfeer van het werk van Eitzel. Kenners van Griekse muziek zullen heel wat minder verbaasd zijn, zeker als ze horen dat Famellos beroep had gedaan op Manolis Karantinis voor de snaren en Manos Achalinotopoulos voor de blaasinstrumenten ... En als producer had hij natuurlijk zelf ook een flinke vinger in de pap gehad.

Maar goed, waar blijft Jessica Kilroy dan, vraagt u zich af? Die zat in die tijd nog in de ongerepte wildernis van Montana, een soort cowgirl met een gitaar, weliswaar eerder charmant dan woest, maar in elk geval nog totaal onontdekt.

Mark Eitzel van zijn kant had in Griekenland wél een paar dingen ontdekt. Hij was onder meer zwaar onder de indruk geraakt van enkele liedjes van Famellos. Het was zonde dat Amerika die liedjes niet kende, vond hij, en daar moest misschien eens wat aan gedaan worden. De vraag was: hoe pak je dat aan? Hij vond zo meteen geen pasklare oplossing, maar het idee liet hem niet los.

Enkele jaren later, in 2005, speelde Jessica Kilroy voor het eerst in het befaamde Bluebird Cafe in Nashville, Tennessee, op uitnodiging van iemand die haar toevallig ergens (aan een kampvuur?) had gehoord. De man wist wat hij deed, want in geen tijd veroverde Jessica eerst het Bluebird Cafe, en vervolgens heel Amerika, en vervolgens de wereld van de wereldmuziek. Haar stem is uniek, schreven de critici, met niemand anders te vergelijken, enzovoorts.

Ook Mark Eitzel hoorde haar stem, uiteraard, en hij had meteen ook de oplossing voor zijn probleem: Jessica zou Famellos zingen. Zij had daar de perfecte stem voor. Ze kende dan wel geen Grieks, maar Famellos zei "no problem" en maakte prompt een vertaling van de liedjes waar Eitzel zijn oor op had laten vallen.

Het album werd "Flitcraft" gedoopt en het verscheen in januari 2015. Daaruit mag misschien wel afgeleid worden dat Jessica Kilroy al evenzeer onder de indruk was als Eitzel zelf, en de nieuwe plaat wordt trouwens uitstekend onthaald door een publiek dat misschien Griekenland niet eens op de kaart kan aanduiden als hen dat gevraagd zou worden.

Famellos "weet" dan zogenaamd niet waar de samenwerking vandaan komt, maar hij weet wel waar het naartoe gaat. Min of meer dan toch. Want als je hem vraagt of dit project nog een vervolg krijgt, antwoordt hij: "Zeker, maar dan wel op voorwaarde dat we als een teletijdmachine het heden nog eens overdoen, en dat er dan een andere toekomst uit ontstaat". De lezer mag zelf uitmaken of dat "ja" of "nee" betekent.

Vast staat wel dat Manolis Famellos ook nog voor vele andere albums als producer optrad, ook Griekse albums, en dat hij dat ook nog wel een tijdje zal blijven doen.

Daarnaast maakte hij ook arrangementen, en ook dat deed hij niet alleen voor de "kleine jongens". Zo maakte hij in 2001 voor Mikis Theodorakis een nieuwe bewerking van diens "Ta Lyrika", meer hedendaags dan het origineel uit 1978. Het jaar daarop werkte hij opnieuw samen met Theodorakis . Toen verzorgde hij de orkestratie voor diens "O Ilios ke o Chronos", dat voor een uitverkocht Irodio gezongen werd door Yannis Kotsiras en Vasilis Papakonstantinou .

Manolis Famellos leverde tenslotte ook nog een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van de Griekse hedendaagse muziek, gewoon door jongere collega's met talent op weg te helpen. Het zijn er heel wat, maar we noemen hier alleen Stathis Drogosis en Panos Gourgiotis. Dat zijn namelijk ook de twee collega's die hem op deze European Tour vergezellen.

Vooraleer die twee onder de microscoop te leggen, nemen we eerst nog de videoclipjes met Manolis Famellos over uit het persbericht. We gaan er zoals gezegd van uit dat deze selectie uit het veelzijdige werk van Famellos gemaakt werd aan de hand van enige "inside information" over de inhoud van de European Tour.

Stathis Drogosis

Stathis Drogosis (Στάθης Δρογώσης) is net geen tien jaar jonger dan Famellos. Hij werd in 1977 geboren (en Famellos in 1968). Ook Drogosis is van Athene, maar hij bleef daar wonen en in tegenstelling tot Famellos maakte hij al vroeg werk van zijn muzikale studies, met als gevolg dat hij een flinke stapel diploma's op zak heeft.

Verder zijn hun beide carrières eerder gelijklopend. Drie jaar na de "Fietsers" van Famellos kwam ook Drogosis met zijn eigen groep, "Τα φώτα που σβήνουν" (Ta fota pou svinoun, De dovende lichten"). Hun licht begon te schijnen in 1996, ze kwamen met een eerste plaat in 1999, daarna volgde er een tweede in 2001, en meteen daarna doofden ze weer. Tussendoor hadden ze nog wel samengewerkt met enkele meer bekende figuren, waaronder Miltos Paschalidis, Nikos Ziogalas en - inderdaad - ook Manolis Famellos. Die laatste waren ze toevallig tegen het lijf gelopen op Folégandros (het eiland waarvan zijn moeder afkomstig was) en ze hadden hem een demo met hun liedjes gegeven. Van het één kwam het ander en het was Manolis Famellos die de productie van hun eerste plaat op zich nam en ervoor zorgde dat ze uitgegeven werd bij Warner.

Stathis Drogosis was niet alleen de leadzanger van de groep geweest, maar hij schreef ook bijna al hun liedjes. Na het doven van de "Lichten" ging ook hij solo verder, eerst als muzikant en zanger. In die hoedanigheid werkte ook hij mee aan "Ta Lyrika" en "O Ilios ke o Chronos", de twee voorstellingen van Mikis Theodorakis waarvoor Manolis Famellos de bewerkingen had gemaakt. Ook Drogosis had trouwens enkele van de bewerkingen voor zijn rekening genomen, en hij had ook één tekst geleverd voor "O Ilios"..

In 2003 verschijnt dan het eerste persoonlijke album van Stathis Drogosis, met als titel "Ο χειμώνας δε θα 'ρθει" (O chimonas den tha erthi, De winter komt niet). Ze wordt uitgegeven bij Minos-EMI en de producer is - jawel - Manolis Famellos. Er is nog een ander zwaargewicht bij betrokken, namelijk Yannis Kotsiras die een nummertje meezingt.

Later volgen er nog twee albums, Άλλη γη (2006) en Δε σε ξεχνώ (2009).

Maar daarna gooide Stathis Drogosis het ineens over een heel andere boeg. In 2010 richtte hij zijn eigen platenmaatschappij op, "Antelma Music" genaamd, en daar produceerde hij zijn volgende album dat "Όμορφη ζωή" (Omorfi zoï, Mooi leven) gedoopt werd. Het bijzondere is dat hij die cd gratis weggeeft. Ze staat op de site van Antelma Music en je kan ze daar gewoon downloaden. Als je wil mag je ook betalen - je mag zelf kiezen hoeveel - en dan krijg je er de covers en de teksten bij.

Bij "Antelma Music" verschijnt nog meer, want het is uitdrukkelijk de bedoeling om jonge artiesten een kans te geven. Daarbij speelde natuurlijk de crisis een rol, die in 2010 al in volle hevigheid woedde in Griekenland. Drogosis wil daar op zijn manier tegen opboksen.

Een jaar eerder, in 2009, was hij ook al gaan meewerken aan mindradio.gr, een webradio die veel aandacht besteedt aan minder bekende artiesten. Drogosis heeft daar nu al zes jaar een eigen uitzending, die elke dinsdag om middernacht begint, twee uur duurt en eveneens "Antelma" heet.

En sinds 2012 werkt hij mee aan het "Kinoniko Odio", het "sociaal conservatorium" zeg maar, waar hij net als vele andere muzikanten gratis muziekles geeft aan minderbedeelden.

Als zanger deelde hij het podium met heel wat bekende en minder bekende zangers en zangeressen. De minder bekenden probeert hij op die manier meer zichtbaarheid te geven, en bij de anderen is het precies omgekeerd. Zij willen Drogosis bij hun eigen publiek introduceren omdat ze zelf vinden dat hij de moeite waard is. Dat is dan niet alleen - uiteraard - Manolis Famellos zelf, maar ook Nikos Portokaloglou , Manos Pyrovolakis, Adriana Bábali en nog een heleboel anderen. Onder die "vele anderen" vinden we bijvoorbeeld opnieuw Yannis Kotsiras , met wie hij in de zomer van 2013 in heel Griekenland concerten ging geven.

En zelfs daarmee is nog lang niet alles gezegd over Stathis Drogosis. In zijn hoedanigheid van componist mogen we bijvoorbeeld zijn muziek voor theater niet onvermeld laten, en ook dat is een hele waslijst. Tussen 2005 en 2011 schreef hij de muziek voor een vijftal toneelstukken, dat is zowat één per jaar.

Daarnaast schreef hij ook liedjes voor andere zangers en zangeressen, en ook hier zijn het beslist geen kleine spelers. Zo leverde hij vier liedjes voor het album "Ta onira ginonte pali" van Charis Alexiou (2014) en twee voor het album "9+1 istories" van Eleftheria Arvanitaki .

Tenslotte verdient zijn - voorlopig - laatste persoonlijke album nog een aparte vermelding. Het heet "To kokkino tetradio" (Het rode schriftje) en het verscheen in 2015. Daarom zal het allicht wat speciale aandacht krijgen tijdens deze tournee.

Om u alvast in de juiste stemming te krijgen, verwijst het persbericht naar de volgende filmpjes op YouTube :

De persoonlijke website van Stathis Droghosis is te vinden op http://stathisdrogosis.gr .

Panos Gourgiotis

Panos Gourgiotis (Πάνος Γουργιώτης) werd in Athene geboren in 1984 en is daarmee de benjamin van het trio illustere singer-songwriters dat samen op European Tour gaat.

Het heeft maar een haar gescheeld of hij was er niet bij geweest, gewoon omdat hij eigenlijk carrière had moeten maken in de westerse klassieke muziek. Daar was hij al op zijn vijfde aan begonnen, met lessen klassieke gitaar. Later kwamen daar nog de gebruikelijke andere lessen bovenop. Maar rond zijn vijftiende begon hij te beseffen dat dit toch niet meteen zijn ding was. We zitten dan rond de eeuwwisseling, en hij luisterde dus naar dingen als Iggy Pop of Rage Against the Machine met hun "Evil Empire". Zoiets lag hem veel meer, vond hij.

Er was maar één probleem: hij moest zijn vader zien te overtuigen om in te stemmen met een koerswijziging. Hij zag dan maar één mogelijkheid: zelf iets schrijven en hem zo over de streep zien te trekken. De vijftienjarige jongen benoemde zichzelf dus tot singer-songwriter en zijn vader tot zijn eerste publiek. Na afloop moest vader eventjes laten bezinken, maar dan knikte hij en de koerswijziging was een feit. Hij stelde wel één voorwaarde: zoon Panos mag niet alle bruggen achter zich opblazen, en hij moet minstens zijn diploma klassieke gitaar halen. Dat doet hij in 2002, en bovendien gaat hij ook nog toneellessen volgen in Thessaloniki.

Intussen heeft ook Lavrendis Machairitsas enkele nummertjes van hem te horen gekregen. Ook hij denkt even na, en dan zegt hij: "Hmmm, dat is lang niet slecht, schrijf nog eens iets?"

Panos Gourgiotis schrijft nog een paar dingen, en dank zij de steun van Machairitsas worden die al in 2002 op plaat uitgegeven. Hij blijft dan uiteraard verder liedjes maken, en daarbij wordt hij niet alleen door Machairitsas met raad en daad bijgestaan. Ook Thanos Mikroutsikos ziet iets in de jongeman en geeft hem aanwijzingen.

Met dergelijke supporters zal het niet verbazen dat hij het oor krijgt van de uitbaters van allerlei clubs, die dan eveneens knikken en hem hun podium geven. Eerst doet hij zowat alle podia van Thessaloniki aan, en in 2006 begint hij Athene te veroveren.

Zowel in 2007 als in 2008 doet hij mee aan het "Festival Tragoudiou", het "festival van het lied" dat men toen in Thessaloniki probeerde te reanimeren. In 2007 raakte hij al meteen door de preselectie en hij mocht deelnemen met het liedje "Η ζωή που περιμένει" (I zoï pou perimeni, Het leven dat wacht), met tekst en muziek van hemzelf, dat later op cd-single uitgebracht werd. Het jaar nadien nam hij opnieuw deel met "Ναπάλ" (Napal) en dat werd niet alleen geselecteerd, het haalde ook de prijs voor de beste tekst.

Terug in Athene mag hij dan optreden in de "Stravros tou Notou", in hun "Club" zaal.

Twee jaar later, in november 2010, heeft hij zijn eerste eigen cd, "Μια ανάσα ακόμα" (Mia anasa akoma, Nog een adempauze), met negen zelfgemaakte nummers. De cd krijgt lovende kritieken, onder andere van de toonaangevende platenzaak annex uitgeverij Music Corner. Die noemen hem "een jong en veelbelovend talent".

In die tijd begon Panos Gourgiotis heen en weer te pendelen tussen Athene en Brussel. In 2009 had hij zich immers gevestigd in de Europese hoofdstad, waar hij toen vooral theatermuziek schreef. Daarbij kwamen zijn studies aan de toneelschool hem goed van pas.

Maar toen Lavrendis Machairitsas in oktober 2010 zelf naar België kwam, voor optredens in Brussel en Aartselaar, riep hij natuurlijk Panos Gourgiotis bij zich op het podium om een nummertje te komen zingen, en zo leerde ook het ietwat bredere publiek hem kennen.

Dan verbaast Gourgiotis met een reeks optredens in de Brusselse Art Base. Elk daarvan is een huldebetoon aan één componist die zijn eigen werk heeft beïnvloed. Hij begint in maart 2013 met "The dark side of Manos Hadjidakis ". In september 2013 is dan Thanos Mikroutsikos aan de beurt, samen met diens monumentale werk "Stavros tou Notou" op gedichten van Nikos Kavvadias (waarover we op onze december 2010 maandpagina schreven). In december 2013 brengt hij een "Tribute to the Katsimichas brothers" en in maart 2014 is het dan "Panos Gourgiotis sings Manos Loïzos".

Met die reeks bewijst hij wel hoe veelzijdig hij is. Het is namelijk één ding om beïnvloed te zijn door een bepaald artiest, en om je eigen werk daardoor te laten inspireren, maar het is heel wat anders om het oorspronkelijke werk zelf op overtuigende wijze te kunnen vertolken.

In juni 2014 sluit hij deze reeks (voorlopig?) af met "Thalassa thalassa", geen huldeblijk aan een specifieke componist, maar wel aan de zee, want hij is tenslotte een Griek en die hebben zowat allemaal een speciale band met de zee.

Panos Gourgiotis heeft niet alleen een band met de zee, maar kennelijk met water in het algemeen. In datzelfde jaar 2014 verschijnt namelijk zijn tweede persoonlijke album "Πίσω από τις βροχές" (Piso apo tis vroches, Achter de regen). Dat is niet zomaar de titel van één van de liedjes op die plaat. Hij houdt immers van de regen, zegt hij, en van de speciale sfeer die deze creëert. In Brussel heeft hij dan inspiratie in overvloed, zou je denken. Dat blijkt ook zo te zijn, want hij schreef de muziek voor alle nummers, en ook alle teksten, op twee na. Die zijn respectievelijk van Lina Dimopoulou en van Komis X.

Gourgiotis had wel een indrukwekkend aantal collega's bereid gevonden om mee te zingen op dit album. In de eerste plaats is er natuurlijk Lavrendis Machairitsas , maar ook Manolis Famellos, Despina Olympiou , Komis X en Elisávet Karatzoli (volgens hem de beste stem die Griekenland ooit voortgebracht heeft).

Het is de eerste keer dat hij met Manolis Famellos samenwerkt. Hij had daar altijd van gedroomd, zegt hij, maar had het eigenlijk nooit goed durven vragen. En toen hij het uiteindelijk vroeg, stemde Famellos toe nog voor hij helemaal uitgesproken was. Misschien omdat Famellos inderdaad gemakkelijk tot zoiets bereid is, maar misschien ook omdat hij intussen al meer dan genoeg van Gourgiotis gehoord had (wie niet?) om te weten dat deze jongeman zijn steun meer dan waard is.

Hoe dan ook, het is klaarblijkelijk daar en toen dat de kiemen voor deze European Tour gelegd werden.

Ook hier verwijzen we naar de YouTube clipjes uit het persbericht:

Ook Panos Gourgiotis heeft een eigen website: http://panosgourgiotis.com .

Daarmee bent u dan helemaal klaar om te beslissen over "gaan" of "niet gaan". Bij "niet gaan" zullen uw (achter)(klein)kinderen u later misschien vragen waarom niet. En bij "wel gaan" vindt u alle praktische gegevens hieronder.

Praktische gegevens
Donderdag 21 april, 20u00, Melusina, 145 rue de la Tour Jacob, 1831 Luxembourg (L)

Tickets: € 25,-

Voorverkoop enkel via [aanvragen e-mail adres] .

Meer info over de zaal zelf (maar dus géén voorverkoop) op http://www.melusina.lu/ .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Vrijdag 22 april, 20u00, LeftBANQ, Halewijnlaan 80, 2050 Antwerpen (B)

Tickets: € 20,-

Voorverkoop enkel via [aanvragen e-mail adres] of telefonisch op 0477/433.270.

Meer info over de locatie (maar dus géén voorverkoop) op http://www.leftbanq.be . U wint alvast géén prijs als u kunt raden dat de LeftBANQ op Antwerpen Linkeroever ligt.

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Zondag 24 april, 20u00, GC De Lijsterbes, Lijsterbessenbomenlaan 6, 1950 Kraainem (B)

Tickets: € 20,-

Voorverkoop enkel via [aanvragen e-mail adres] .

Meer info over de zaal zelf (maar dus géén voorverkoop) op http://www.delijsterbes.be/ .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
Dinsdag 26 april, 20u00, KHL, Oostelijke Handelskade 44, 1019 BN Amsterdam (NL)

Tickets: € 20,-

Voorverkoop enkel via [aanvragen e-mail adres] .

Meer info over de zaal zelf (maar dus géén voorverkoop) op http://www.khl.nl/ .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 11/04/2016

Terug naar het begin van deze pagina.


Valid XHTML 1.0 Strict!

[Home]  [Nieuws]  [Agenda]  [Overzicht]  [Praktisch]  [Achtergrond]

Please contact our Webmaster with questions or comments.