Maart  2020
Home Nieuws Agenda MaandOverzicht Praktisch Achtergrond
Jaar 2014 Jaar 2015 Jaar 2016 Jaar 2017 Jaar 2018 Jaar 2019 Jaar 2020
Januari 2020
Maart 2020
Mei 2020

Overzicht Griekse Muziek in Maart 2020

Alle evenementen afdrukken

Enkel dit evenement afdrukken

Thodoris Voutsikakis

"La vita è bella"

Er was eens ... een Italiaanse componist van filmmuziek, een Griekse tekstschrijfster, en een jonge Griekse zanger met een passie voor film en een voorliefde voor goede liedjes met sterke teksten.

Het resultaat is de voorstelling "La vita è bella", met muziek van Nicola Piovani , op tekst gezet door Lina Nikolakopoulou , en gezongen door Thodoris Voutsikakis .

Het stond eigenlijk in de sterren geschreven dat deze drie sterren ooit eens zouden gaan samenwerken, maar dat is een heel verhaal.

Het leven begon alvast mooi voor Thodoris Voutsikakis ( Θοδωρής Βουτσικάκης ), want het was op een warme zomerdag in 1988 dat hij in Thessaloniki ter wereld kwam.

Het leven bleef ook mooi tijdens zijn studies, als je tenminste op de resultaten mag afgaan. En dat zijn een hele reeks diploma's. In de eerste plaats is er zijn rechtendiploma van de Aristotelis Universiteit in Thessaloniki. Met dat papier op zak had hij eigenlijk advocaat kunnen worden. Maar hij heeft nog wat andere diploma's aan de muur hangen, waaronder klassieke zang (behaald aan het "Filippos Nakas Conservatorium" in Thessaloniki) en moderne zang (aan de "Arts Educational Schools London" in - jawel - Londen). Voeg daar een diploma van de (Griekse!) "School of Professional Musical Theatre Performance’’ aan toe, plus een specialisatie in acteertechnieken, en het zal niet verbazen dat Thodoris Voutsikakis zijn eerste professionele stappen zette in de wereld van operette en musical.

Een goed - en recent - voorbeeld daarvan is de musical "Erotokritos", opgevoerd door de "Ethniki Lyriki Skini". Het was gebaseerd op het bekende werk van Vizenzo Kornaros, maar dan speciaal hiervoor op muziek gezet door de Griekse componist Dimitris Maramís . Het werd dé kaskraker van het seizoen 2016-2017, met uitverkochte voorstellingen en lovende kritieken. Mede daarom werd het ook in concertvorm gegoten, dus met meer nadruk op de zang en de muziek, en minder op het acteren en de decors. Die versie werd in heel Griekenland opgevoerd. De hoofdrol, dus het personage van Erotokritos zelf, werd in beide versies gespeeld en gezongen door ... Thodoris Voutsikakis .

Het daverende succes van het stuk weergalmde tot in Brussel, waar hij in maart 2018 de concertversie kwam presenteren. Samen met hem waren ook zijn vrouwelijke tegenspeelsters Eleni Dimopoulou ("Aretousa") en Mela Gerofoti ("Paramana") overgekomen. Het zingende drietal werd begeleid door Eleni Petridou op viool en door de componist Dimitris Maramis himself op piano.

Met deze "Erotokritos" werd Thodoris Voutsikakis ook bij een breder publiek bekend. Toch was hij daarmee niet aan zijn proefstuk toe, noch letterlijk noch figuurlijk. Hij had bijvoorbeeld ook al de hoofdrol gespeeld in "Σιωπή ο Βασιλιάς ακούει" (Siopi, o Vasilias akouï - Stilte, de Koning luistert), een musical voor kinderen van Nikos Kypourgos , en daarnaast heeft hij ook nog een hele reeks andere stukken op zijn actief.

Maar insiders hadden al snel begrepen dat hij met zijn stem - die meestal als "charismatisch" omschreven wordt - nog veel meer kon doen dan "alleen maar" musicals. En eigenlijk wilde hij dat zelf ook wel, want hij zingt gewoon graag. Hij houdt ook van muziek in het algemeen, het maakt niet uit welke, als het maar goede muziek is.

Hiervoor is er misschien geen beter voorbeeld dan zijn eerste eigen plaat, "Αισθηματική ηλικία" (Esthimatiki ilikia, Sentimentele leeftijd), Die verscheen al in 2014, en ook hiervoor schreef Dimitris Maramís de muziek. De teksten waren van Michalis Ganás en drie andere Griekse dichters. Het album werd goed onthaald en Thodoris Voutsikakis mocht het zelfs tot in Luxemburg komen voorstellen. Dimitris Maramis wist dus zeer goed welk muzikaal vlees hij in de kuip had toen hij Voutsikakis enkele jaren later tot zijn "Erotokritos" benoemde.

Maar de eerste "insiders", die ontdekten dat hij zowel een goede stem als heel wat talent had, dat waren natuurlijk zijn eigen ouders. Die waren allebei uitstekende zangers, en zijn grootmoeder schijnt nóg beter geweest te zijn. De kleine Thodoris zong dus al van toen hij vijf was. Op zijn zevende begon hij met pianolessen, en op zijn achtste zong hij de eerste keer voor publiek, weliswaar in een kinderkoor maar dan wel als solist. Hij zong de rol van de ... grootvader.

Het is dan interessant dat de muzikale smaken ook binnen zijn familie grondig verschilden. Grootmoeder luisterde veel naar Yannis Vogiatzís, en bij uitbreiding ook naar andere "lichtere" liederen, met een bijzondere voorkeur voor filmmuziek. Zijn moeder daarentegen was een fervent liefhebster van de "Neo Kyma", de uit Frankrijk overgewaaide stijl die in die tijd opgang maakte. Hun kenmerk was de eenvoud: een gitaar en een stem, meer moest dat niet zijn. En een goede tekst hoorde er eigenlijk ook wel bij. Zijn moeder luisterde er niet alleen naar, ze nam ook regelmatig haar gitaar ter hand en dan speelde en zong ze zelf. En zijn vader hield meer van klassieke muziek. Hij was een groot bewonderaar van Enrico Caruso en Luciano Pavarotti. maar ook de Spaanse operazangeres Montserrat Caballé was één van zijn favorieten.

Dat was dus de muziek waar Thodoris Voutsikakis mee opgroeide. Maar toen hij oud genoeg was om wat zakgeld te krijgen, stapte hij regelrecht naar een platenwinkel om er zijn "eigen" muziek te gaan kopen. Zijn eerste verovering was de plaat "Ανθρώπων έργα" (Anthropon Erga, Mensenwerk - of eigenlijk "Door mensen tot stand gebracht") van Alkistis Protopsalti , met muziek van Stamatis Kraounakis op teksten van Lina Nikolakopoulou . Zoals bekend heeft Protopsalti een indrukwekkende stem, maar het waren toch de teksten die op de jongen het meeste indruk maakten.

Lina Nikolakopoulou was toen al een gevestigde waarde. Ze had in 1981 haar intrede gedaan in de Griekse discografie, en sindsdien had ze teksten geschreven voor de ene gouden en platina plaat na de andere, en die teksten werden gezongen door alle grote namen van de betere Griekse muziek. Thodoris Voutsikakis had dus nooit durven dromen dat hij ooit eens met zo'n monument zou gaan samenwerken.

Toch was dat precies wat er gebeurde, ook al moeten we daarvoor in fast-forward naar 2014, het jaar waarin ook zijn eerste plaat was verschenen. Toen vroeg ze hem om mee te werken aan een concert ter ere van de belangrijke Griekse dichter Yorgos Sarandaris (1908-1941). Die was toonaangevend geweest voor de jaren 1930. Voor dit project speelde Nikolakopoulou niet de rol van tekstschrijfster, ze had "enkel" de artistieke leiding. Het was zij die een aantal gedichten van Sarandaris uitkoos en die op muziek liet zetten door de jonge componiste Dafni Alexandrí , met wie ze al vaker samenwerkte voor haar eigen teksten. Vervolgens koos ze de zangers en zangeressen uit, waaronder Melina Tanagri , Argyro Kaparou , Dimitris Nikoloudis en dus ook Thodoris Voutsikakis .

Hij had tussen haakjes al eerder een telefoontje gekregen van Lina Nikolakopoulou , toen zij bezig was met de voorbereidingen voor een gelijkaardig project, maar dan specifiek om jong zangtalent uit Thessaloniki in de kijker te zetten. Dat project ging uiteindelijk niet door, maar ze hield zijn telefoonnummer toch nog maar even bij de hand, en in april 2014 belde ze hem opnieuw voor haar project rond Sarandaris, dat in mei 2015 in Athene voorgesteld werd.

Hij kreeg later nog regelmatig telefoontjes van haar, met uitnodigingen voor meer kleinschalige (naar haar normen dan toch) projecten rond het thema "tekst en muziek". In 2018 mocht hij ook meewerken aan een "gewoon" (naar haar normen) concert in het prestigieuze " Megaron Mousikis " in Athene. Ook Maria Farantouri werkte daar aan mee, en dat is nu toevallig ook zo'n stem waar Thodoris Voutsikakis een gigantisch respect voor heeft. En het is niet alleen haar stem, maar ook haar vertolking waar hij helemaal weg van is: "Elk woord dat ze zingt", zegt hij, "komt helemaal van binnen".

Hij moest zich dan ook even in de arm knijpen toen die zelfde Maria Farantouri hem enkele maanden later zelf opbelde met de vraag om met haar mee te werken aan een volgend concert van haar, onder de titel "Πάμε σινεμά;" (Pame cinema? - Gaan we naar de bioscoop?). Hij moest zelfs een tweede keer knijpen toen ze hem uitlegde dat het een programma zou gaan worden met bekende liedjes uit de wereld van de filmmuziek. Thodoris Voutsikakis is namelijk een zelfverklaarde "film-junkie". Hij is dol op alles wat daar mee te maken heeft, van documentaires tot serials tot westerns tot ... Zonder film zou hij niet kunnen leven, zegt hij. En zonder muziek heeft het leven al helemaal geen zin, vindt hij ook. En nu kwam er dat voorstel van Farantouri ... Toen hij zeker was dat hij niet droomde, aarzelde hij geen seconde. Ja, hij ging met haar mee naar de cinema.

In juli 2019 stond Thodoris Voutsikakis dan zij aan zij met Maria Farandouri in het immense Herodes Atticus theater. Samen zongen ze liedjes uit soundtracks die een eigen leven zijn gaan leiden, liedjes dus van Manos Hadjidakis , Mikis Theodorakis , Stavros Xarchakos , Eleni Karaïndrou , Simon & Garfunkel, Charlie Chaplin, Nino Rota, Freddie Mercury enzovoorts.

Bij die "enzovoorts" was ook Nicola Piovani, en nu voelt u de aap natuurlijk al uit de mouw komen. Maar zo eenvoudig zit de vork toch niet helemaal aan de steel.

Om eerst even een open deur in te trappen: Nicola Piovani (°1948) is een uiterst productieve Italiaanse componist van filmmuziek, met naar het schijnt zo'n 130 soundtracks op zijn actief - en volgens zijn eigen bio zouden het er zelfs 170 zijn. Daaronder natuurlijk ook de muziek voor de film "La Vita è bella" (van Roberto Benigni), die hem in 1998 een Oscar opleverde. Maar hij heeft nog vele andere liedjes en melodietjes geschreven die wereldwijd een succes werden.

Het spreekt dan vanzelf dat een filmfanaat als Thodoris Voutsikakis de man en zijn werk al heel lang kende en bewonderde. En Lína Nikolakopoúlou vond dat ook. Zij heeft sowieso altijd al heel aandachtig geluisterd naar muziek van buitenlandse componisten, en als de muziek haar aansprak, dan schreef ze daar vaak een tekst bij. Een aantal van haar grote successen vallen in die categorie.

Tijdens de vele samenwerkingen van Lina Nikolakopoulou en Thodoris Voutsikakis kwam Nicola Piovani dan ook regelmatig ter sprake, en zo ontstond het idee om samen een volledig album te maken met muziek van deze componist. De voorzet was gegeven door de producer Nikos Makrakis. Die had al vaker met Nikolakopoulou samengewerkt, en hij kende haar persoonlijkheid en haar manier van werken, maar Voutsikakis was nieuw voor hem. Daarom voelde hij hem uitgebreid aan de tand over zijn visie op de muziek, over wat hij graag deed, over waar hij naartoe wilde, over zijn dromen ... kortom, alles wat een goede, ouderwetse producer moet weten om een goed "product" af te leveren - maar dan wel met respect voor het de mens achter dat "product". Het was deze Makrakis die suggereerde om contact te zoeken met Piovani, en ook Nikolakopoulou zag dat meteen zitten.

En wat bleek? Nicola Piovani was meteen gewonnen voor het idee. Ook dat is allicht geen toeval. Aan het begin van zijn carrière had hij een tijdlang intensief samengewerkt met ... Manos Hadjidakis . Hij had hem leren kennen tijdens een festival in Iraklio (Kreta). waar ook Piovani uitgenodigd was om een concert te komen geven. De avond vóór hem stond de Argentijnse componist Astor Piazzola op het programma. Die werd begeleid door een groot orkest, met strijkers en percussie, onder leiding van Manos Hadjidakis . Nicola Piovani ging naar hun repetities en keek ademloos toe hoe zij dat aanpakten. "Ik zat tegenover de twee grootste artiesten van de eeuw", zegt hij, en dank zij zijn eigen muziekstudies was hij goed geplaatst om dat te beoordelen. Hij besefte ook dat hij nog veel te leren had en ging praten met Manos Hadjidakis . Of die geen leerjongen kon gebruiken? Hadjidakis had een goede neus voor talent en was altijd bereid om iemand op weg te helpen. Waarom dan niet op deze manier?

Het schijnt een win-win samenwerking geweest te zijn, een soort stage eigenlijk. Piovani werkte composities verder uit en maakte arrangementen. Hadjidakis keek dat alles na, verbeterde waar nodig, en zette er zijn naam onder. Op die manier had Hadjidakis meer tijd voor het creatieve werk, terwijl Piovani een hoop praktijkervaring opdeed. En niet alleen dat: hij schijnt er ook een levenslange belangstelling voor Griekse muziek aan overgehouden te hebben. Dan moet hij allicht ook Lina Nikolakopoulou gekend hebben - of toch minstens haar naam en haar reputatie. Wat er ook van zij, hij was aangenaam verrast door deze belangstelling uit Griekse hoek. Ze kregen dus meteen groen licht om zijn liedjes van Griekse teksten te voorzien en daar een plaat mee te maken.

Dan was er nog wel één probleempje. Zelfs een Lina Nikolakopoulou schudt zoiets niet op één twee drie uit haar mouw. Zij bewondert Piovani onder meer omdat hij met amper enkele noten toch een hele wereld kan schetsen. Het moet dan inderdaad niet eenvoudig zijn om die wereld ook in enkele woorden te vatten, en die woorden moeten dan nog passen op de muziek ook.

Daarom gingen ze stapsgewijs te werk. In de zomer van 2018 - dus na zijn succes met de "Erotokritos" en rond dezelfde tijd als zijn concert met Nikolakopoulou in de Megaron Mousikis - ging Thodoris Voutsikakis solo op tournee doorheen heel Griekenland, begeleid door een orkestje van vijf uitgelezen muzikanten. Het programma kreeg de ondertitel mee "Ο Θοδωρής Βουτσικάκης συναντάει τη Λίνα Νικολακοπούλου " ( Thodoris Voutsikakis ontmoet Lina Nikolakopoulou ). Dat was dan figuurlijk bedoeld, want zij stond zelf niet mee op het podium, maar haar liedjes waren er wel. Hij zong allemaal grote succesnummers waarvoor zij de teksten had geschreven. De muziek was van de gebruikelijke grote namen. Uit het rijtje lichten we enkel de - ahem - iets minder beroemde componisten als Yannis Spanos , Evanthia Reboutsika , Nikos Kypourgos , Nikos Antypas, Ara Dinkjian en ... Nicola Piovani.

Dat laatste was alweer geen toeval, en de affiche was trouwens ook duidelijk - voor wie tussen de regels kon lezen tenminste. Zoals gezegd was de ondertitel van het concert dan wel " Thodoris ontmoet Lina ", maar de eigenlijke titel zelf was "Πέτα στα όνειρά σου" (Peta sta onira sou, Spring in je dromen). Alleen ingewijden - dus negen van de tien Griekse muziekliefhebbers - wisten dat dit ook de titel was van een onuitgegeven liedje, met tekst van Nikolakopoulou op muziek van Nicola Piovani. Misschien wist niet iedereen dat Piovani het geschreven had voor de Italiaanse tv-reeks "Il treno per Istanbul", maar (bijna) iedereen had wel vernomen dat Nikolakopoulou en Voutsikakis aan een nieuw album bezig waren, en dus (bijna) heel Griekenland zat vol spanning te wachten op het resultaat. Nicola Piovani en zijn liedjes zijn er vrij bekend, want Voutsikakis is daar beslist niet de enige filmliefhebber. En er waren trouwens al wat liedjes van hem van een Griekse tekst voorzien, waaronder natuurlijk ook "La vita è bella". Dat werd bijvoorbeeld in 2001 gezongen door Kalliopi Veta, en bij haar heette het gewoon "Η ζωή είναι ωραία" (I zoi ine orea, Het leven is mooi). Haar tekst was van Kostas Fasoulás , toch ook niet van de minsten. Hij schreef bijna tweehonderd teksten en ook onder zijn "klanten" vind je de allergrootsten van het betere Griekse lied. Maar Lina Nikolakopoulou is toch wel een categorie apart, en in combinatie met een aanstormend talent als Thodoris Voutsikakis werd er reikhalzend uitgekeken naar het nieuwe album.

Tijdens die concerten werd dan alvast een tipje van de sluier opgelicht.

En tussen haakjes: op deze tournee deed Thodoris Voutsikakis uiteraard ook zijn geboortestad Thessaloniki aan. Daar hij trad hij uitgerekend op in dezelfde zaal waar hij tweeëntwintig jaar tevoren als achtjarige voor het eerst voor publiek had gezongen. En wat bleek? In het publiek van nu zaten niet alleen heel wat luisteraars van toen, maar ook een heleboel mensen die indertijd ook lid waren van dat zelfde kinderkoor en die dus met hem meegezongen hadden ...

Minstens voor enkele van die concerten was Lina Nikolakopoulou toch wel met hem meegereisd. Dat was niet om mee op te treden, maar wel om zelf te zien hoe het zou gaan. Ze zat dan gewoon in de zaal, tussen het andere publiek. Maar op het einde van het concert nodigde hij haar natuurlijk wel uit om even op het podium te komen en de twee laatste liedjes met hem mee te zingen.

Wie er wel mee op het podium stond, maar dan enkel voor het laatste concert van de reeks, in Athene, dat was opnieuw ... Maria Farantouri . Liedjes met tekst van Lina Nikolakopoulou behoren niet tot haar gewone repertoire, maar speciaal voor de gelegenheid zong ze die toch, de meeste voor de eerste keer. Een betere indicatie dat ook zij in deze jongeman gelooft is er nauwelijks denkbaar.

Dat was dus in de zomer van 2018. De tournee kreeg veel aandacht in de pers, en telkens werd er gevraagd naar het nieuwe album. En telkens was het antwoord "we zijn er aan bezig".

In april 2019 werd er alweer een ander tipje van de sluier opgelicht, en wel op een heel ongewone wijze. Een bekende Griekse brouwerij - waarvan we de naam hier niet gaan noemen omdat we er niet voor betaald worden - gebruikte de titelsong van de nog te verschijnen plaat alvast om er een reclamespotje mee te maken. Dat was goed gezien van hun marketing-departement. Ten eerste heette dat liedje immers "Όμορφη Ζωή" (Omorfi Zoï, Mooi Leven), een variant dus op "La vita è bella", en wat kan een brouwerij zich beter wensen als reclameslogan? En ten tweede zat nu echt heel Griekenland vol spanning te wachten op het nieuwe album, zeker na de succesvolle zomertournee van Voutsikakis . Alleen al op YouTube werd hun spotje in geen tijd bijna een miljoen keer bekeken. Als reclamestunt kan het alvast tellen. De bierbrouwers waren hiermee overigens niet aan hun proefstuk toe. Voor hun vorige reclamespotje hadden ze een liedje gebruikt dat gezongen werd door ... Dimitris Mitropanos . Dat werd dan wel bijna drie keer zo vaak bekeken, maar met een Mitropanos als "concurrent" is één derde dan lang niet slecht voor een jonge, aankomende zanger als Thodoris Voutsikakis .

Pas op 24 oktober 2019 was dan eindelijk het "moment suprème" aangebroken. Toen werd het kakelverse album integraal voorgesteld aan het publiek.

Het is tekenend dat die première plaatsvond in het " Megaron Mousikis " en dat het voltallige "Κρατική Ορχήστρα Αθηνών" (Kratiki Orchistra Athinon, Staatsorkest van Athene) voor de uitvoering van de muziek zorgde. Lina Nikolakopoulou was er ook bij, maar deze keer om een woordje toelichting bij het nieuwe album te geven. Dat hoort namelijk ook bij een cd-voorstelling.

Ze benadrukte onder meer dat het, in deze moeilijke tijden nog meer dan anders, enorm belangrijk is dat er nog mensen zijn die je het gevoel kunnen geven dat het leven inderdaad mooi is, of dat het mooi kan zijn als je maar positief ingesteld bent. Eén van die mensen is volgens haar natuurlijk Nicola Piovani met zijn muziek, en een andere is Thodoris Voutsikakis met zijn stem en zijn gevoelige vertolkingen. Ze vergat wel één iemand te vermelden, en dat was zijzelf met haar teksten.

Op het definitieve album staan negen liedjes die in deze vorm allemaal voor het eerst uitgegeven werden. Dat is het duidelijkst bij enkele nummers die oorspronkelijk instrumentaal waren, en die nu voor het eerst van een gezongen tekst voorzien werden. Maar ook voor de liedjes, die in de bijbehorende film door een acteur of actrice gezongen werden, heeft Lina Nikolakopoulou niet gewoon voor een slaafse vertaling gezorgd. Ze luisterde gewoon naar de muziek en keek naar de film, en ze bracht dan onder woorden wat dat bij haar teweeg bracht.

Je zou dan denken dat het voor Thodoris Voutsikakis niet bepaald eenvoudig moet zijn om liedjes uit die laatste categorie te zingen. Het is immers niet denkbeeldig dat "zijn" vertolking zal vergeleken worden met de oorspronkelijke - en die is dan meestal van een beroemde acteur of actrice. Maar als je hem dat vraagt, dan haalt hij de schouders op. "Dat heb je altijd", zegt hij, en hij kan het weten, want als hij Nikolakopoulou zingt, dan hebben de grootste Griekse zangers en zangeressen hem dat voorgedaan. Daar trekt hij zich gewoon niks van aan. "Een vertolking moet van binnenuit komen", zegt hij, dus hij zingt de liedjes gewoon zoals hij zelf ze aanvoelt. En dat voelt het publiek op zijn beurt dan weer aan, hetgeen allicht verklaart waarom hij als "rising star" beschouwd wordt. "Zingen kan bijna iedereen, vertolken is slechts weinigen gegeven", schreef een commentator ooit over hem.

De titel van het nieuwe album was uiteindelijk "Όμορφη Ζωή" (Omorfi Zoï, Mooi Leven) geworden. Toch werd het concert zelf aangekondigd met de letterlijke vertaling van de titelsong, dus "Η ζωή είναι ωραία" (I zoï ine orea, Het leven is mooi). Het programma bestond immers niet alleen uit al de liedjes van het album zelf, maar dat werd aangevuld met andere liedjes uit het rijkgevulde repertoire van Nikolakopoulou .

Ook in Brussel wordt het concert aangekondigd als "La vie est belle" , en ook hier is de ondertitel " Thodoris Voutsikakis rencontre Lina Nikolakopoulou ". Dat is dus een soort kruising tussen de cd-voorstelling in Athene in oktober 2019 enerzijds, en de solo-tournee van Voutsikakis in de zomer van 2018 anderzijds.

Op het moment dat we dit schrijven (27.10.2019) is het nog niet duidelijk wat de precieze inhoud van het programma in Brussel zal worden, maar we gaan er wel van uit dat Nikolakopoulou zelf niet zal meekomen. De liedjes, waarvoor zij de teksten schreef, uiteraard wel, en daar zullen alleszins een heleboel composities van Nicola Piovani bij zijn.

Het staat al wel vast dat het "Ελληνική Χορωδία Βρυξελλών" (Elliniki Chorodia Vryksellon, Grieks Koor van Brussel) aan de voorstelling zal meewerken. Dat is niet bepaald een verrassing. Vermits we met Piovani toch al in "cinematografische sferen" zitten, kunnen we dit koor in zekere zin vergelijken met Alfred Hitchcock. Die speelde zelf ook altijd een rolletje in zijn eigen films. Welnu, sinds het Grieks Koor van Brussel in 2013 opgericht werd, speelt het ook altijd een rolletje in zowat elke groot evenement rond Griekse muziek in de Belgische hoofdstad. Hitchcock wandelde meestal gewoon even door het beeld, terwijl het Koor daar een ietsje langer blijft staan. Maar toch houden ze het discreet, het is zeker niet hun bedoeling om de voorstelling naar zich toe te trekken. Doorgaans brengen ze een soort klein voorprogramma: ze zingen twee of drie liedjes in het begin, eventueel gevolgd door een liedje in samenzang met de ster van dienst, en dan zijn ze weer weg. Dat deden ze bijvoorbeeld bij het optreden van Alexandra Gravas in mei 2019 en tijdens de recentste aflevering van de "12 uren voor Griekenland" in november 2019 - om alleen maar de meest recente voorbeelden te noemen. Het voordeel voor de koorleden is dat ze dan telkens iets nieuws hebben om naartoe te werken, en het voordeel voor het publiek is dat het op die manier kan kennismaken met een aspect van de Griekse gemeenschap in Brussel dat zonder dit koor onderbelicht zou zijn gebleven, namelijk het plaatselijke zangtalent.

Er zal allicht nog wel meer Brussels-Grieks zangtalent in de zaal zelf zitten. De oudere liedjes van Lina Nikolakopoulou zijn overbekend en zullen ongetwijfeld door velen meegezongen worden. En ook een aantal van de nieuwe teksten zullen daar al bekend zijn, dank zij al de media-aandacht voor dit tweede album van Thodoris Voutsikakis . Zo'n zingende zaal is altijd goed voor een uitstekende sfeer, en dat is mooi meegenomen voor de anderen die zelf niet goed genoeg kunnen zingen of te weinig Grieks kennen om actief mee te doen. En voor beide categoriën is er nog altijd Thodoris Voutsikakis zelf, die overal geprezen wordt als de "coming man" , onder meer vanwege zijn charismatische, warme stem en zijn uitstekende, expressieve vertolkingen.

Praktische gegevens
Vrijdag 6 maart, W-Halll, Charles Thielemanslaan 93, 1150 St. Pieters-Woluwe (B)

Nog niet bevestigd

Nog geen gegevens beschikbaar.

Meer info over de zaal vindt u alvast op http://www.whalll.be .

Een computer-gegenereerde routeplanning is beschikbaar. (opent in nieuw venster)

 
 

Op de site sinds: 28/10/2019

Terug naar het begin van deze pagina.


Valid XHTML 1.0 Strict!

[Home]  [Nieuws]  [Agenda]  [Overzicht]  [Praktisch]  [Achtergrond]

Please contact our Webmaster with questions or comments.